کتاب جای خالی ات

هیچ‌کس نمی‌داند سرنوشت چه خواب‌هایی برایش می‌بیند و چگونه روزی تمام رویاهایش را نقش بر آب می‌کند.

«از وسعت لبخند طُ جان می‌گیرد زندگے بُگذار لبخندت حال تمام روزهای مرا خوب کند!»

ـ امیر... بعضی اتفاقات رو... حتی اگه... حتی اگه خود خدا هم... به خاطرش وساطتت کنه... نمی‌افتن... شاید... بنده عزیزشیم... بیا این‌جوری بهش فکر کنیم.

ـ وقتی فهمیدم عاشقت شدم که دیدم جای یه چیزی تو سینه‌م خالیه به اسم قلب... وقتی فهمیدم لبخند چیه که انحنای لب‌هاتو، صدای خنده‌هاتو شنیدم. بعد تو همه چی برام بی‌معنیه حنا.

اصلاً تو چی می‌خوای وسط زندگی کوفتی من؟ ها؟ خودم از لحنم که یک‌باره خودمانی شد جا خوردم. خیره در چشم‌هایم شد: ـ خودتو، زندگی از دست رفته خودم و تو رو می‌خوام از نو بسازم.

ـ ما تبعید شدیم... هر دومون! من به قلب تو... تو به قلب من و چه تبعید شیرینی