کتاب ایوانف

«گل‌ها به بهار بازمی‌گردند، اما اثری ز شادمانی نیست»

ساشا: خیلی چیزها هست که مردها حالی‌شان نیست. هر دختری بیشتر طرف مردی که شکست خورده کشیده می‌شود تا کسی که موفق است، چون چیزی که او دلش می‌خواهد عشق پرشور است... می‌فهمی؟ عشق پرشور. مرد سرش گرم کارش است و به همین خاطر عشق برایش یک امر ثانوی و فرعی است. گپ زدن با زنش، پرسه زدن باهاش توی باغ، وقت را باهاش خوش گذراندن، سر قبرش یک خرده گریه کردن ـ والسلام. ولی در نظر ماها عشق حیات است. من تو را دوست دارم، و این به آن معنی است که در این فکرم که چطور دلتنگی‌ات را درمان کنم، چطور تا آن سر دنیا دنبالت بیایم... اگر بروی سر کوه، دنبالت می‌آیم؛ اگر توی پرتگاه بیفتی، همراهتم...

تنها تقصیر ایوانف ضعف است، طوری که دلش نمی‌آید بورکین را بیرون کند. دیگر اینکه بیش از حد به مردم اعتماد می‌کند! دار و ندارش را دزدیدند و چاپیدند، هرکس عشقش می‌کشید می‌توانست با استفاده از بلندنظری‌اش جیب خودش را پر کند.

دکترها درست مثل وکلااند؛ تنها تفاوتشان این است که وکلا فقط آدم را می‌چاپند، درحالی‌که دکترها آدم را هم می‌چاپند و هم می‌کشند.

زندگی همین است... به یک گل می‌ماند که شاد و خندان توی چمن شکفته می‌شود: یک بز سرمی‌رسد، می‌بلعدش، و همه‌چیز تمام می‌شود...

هیچ‌وقت برای یک زن از فضائل خودت حرف نزن. بگذار خودشان کشف کنند.

مشت‌هاشان را برای یکدیگر تکان می‌دهند، ولی یک دست دیگرشان را می‌کنند توی جیبشان.

نمی‌توانم تصورش را بکنم که یک موجود زنده، بی‌هیچ دلیلی، می‌تواند یکهو بمیرد!

دکترها درست مثل وکلااند؛ تنها تفاوتشان این است که وکلا فقط آدم را می‌چاپند، درحالی‌که دکترها آدم را هم می‌چاپند و هم می‌کشند.

زندگی همین است... به یک گل می‌ماند که شاد و خندان توی چمن شکفته می‌شود: یک بز سرمی‌رسد، می‌بلعدش، و همه‌چیز تمام می‌شود...

زن جهود یا عصبی یا هنردوست و روشنفکرنما نگیر، بلکه یک آدم معمولی و گمنام انتخاب کن

خیلی از آدم‌هایی که شاید هیچ برتری هم نسبت به من ندارند خوشبخت‌اند، درحالی‌که خوشبختی برایشان هیچ مایه‌ای هم برنمی‌دارد. ولی من برای همه‌چیز از خودم مایه گذاشته‌ام، کلّاً برای همه چیز!... و چقدر هم برایم گران تمام شده!

مردی که ساده است احمق است. اما شما زن‌ها یک‌جوری موفق می‌شوید ساده جلوه کنید که دلفریب و طبیعی و آرام‌بخش است...

هرچی رنج بیشتر باشد عشق بزرگ‌تر است... یعنی آدم آن را قوی‌تر احساس می‌کند.

عشق پرشور... هوم... حماقت است، کودنی دخترانه است... یا، شاید هم آن‌طوری است که باید باشد...

عجب طرز فکری! مثل اینکه با زنده بودنم به سَرِ طبیعت منت گذاشته‌ام! وای، مرده‌شورم ببرد!

با سادگی به مسائل نگاه کن، همان‌جور که دیگران نگاه می‌کنند! توی این دنیا همه‌چیز ساده است. سقف سفید است، چکمه‌ها سیاه است، شکر شیرین است.