بریده‌هایی از کتاب سخنرانی آبراهام لینکلن

گرچه طلا به نوبۀ خود با ارزش است، ‌اما میهن‌دوستان شجاع حتی از طلا هم با ارزش‌تر هستند.

آنها این کار خود را صحیح می‌دانند و افکار ما را غلط، ‌آن وقت چگونه می‌توانیم با آنها کنار بیاییم؟ آیا می‌توانیم فقط به خاطر جلب رضایت آنها مسئولیت‌های انسانی، ‌اخلاقی و سیاسی خودمان را زیر پا بگذاریم؟

به عبارت دیگر وقتی کسی با قاطعیت تمام هر دو پایش را توی یک کفش کرده است که دو به علاوه دو، ‌چهار نمی‌شود، ‌من دیگر ادامه بحث با او را بی‌فایده می‌دانم.

در آمریکا دو واشینگتن وجود دارد، ‌یکی ایالت واشینگتن که در بخش شمال باختری قرار دارد و دیگری شهر واشینگتن که در شمال خاوری واقع است و برای مشخص کردن شهر واشینگتن آن را با دو حرف اول District of Colombia می‌نویسد.

" احمق‌ها با کله به جاهایی می‌شتابند که فرشته‌ها از ترس به آن‌جا پا نمی‌گذارند. "

سیاهپوستان نیز مانند سفیدپوستان انسان و مخلوق خداوند هستند و برای آنها نیز خودمختاری را در نظر بگیریم ولی اگر چنین نباشد‌، ‌آن وقت سفید پوستان علاوه بر خودمختاری‌، اختیار سرنوشت انسان‌های نوع دیگر را نیز در دست می‌گیرند که چیزی بیش از خودمختاری است و آن را استبداد می‌نامند.

وقتی به تاریخ مراجعه بکنیم‌، می‌بینیم که ما منطقه‌ی لوئیزیانا را از دولت فرانسه خریدیم که امروزه شامل ایالت‌های لوئیزیانا‌، آرکانزاس‌، میزوری و آیووا و همین طور مناطقی از مینه سوتا و مناطق مورد اختلاف میان ایالت‌های نبراسکا و کانزاس می‌شود

مجلسی که بر علیه خودش به دو قسمت تقسیم شده باشد، ‌دوام نخواهد نداشت.

به‌ عقیدۀ من این مملکت به صورت نیمه برده‌دار و نیمه آزاد، ‌نمی‌تواند دوام بیاورد.

جرج واشنگتن هم جزو همان سی و نه نفر و در آن زمان رئیس جمهور وقت آمریکا بود، ‌آن لایحه را پس از تصویب شدن، ‌امضاء کرد و به صورت قانون درآمد. به این طریق او هم نشان داد که هیچ چیز نمی‌تواند دولت فدرال را از کنترل تحریم برده‌داری در ایالات مختلف باز دارد.

آیا هر دولتی که به اندازۀ کافی برای حفظ آزادی ملت‌اش قوی باشد، به اندازۀ کافی نیز توانایی خواهد داشت تا در مواقع بحران‌های عظیم، موجودیت خویش را حفظ نماید؟