میخواهم میراثی به جا بگذارم و تأثیر مثبتی در زمین ایجاد کنم. وقتی بهسوی اهدافم پیش نمیروم، ناراحتم و وقتی تلاش میکنم به نهایت توان و تواناییهایم برسم، از همیشه خوشحالترم. ناامیدی و نارضایتیام از موقعیت فعلی، به این معنا نیست که مشکلی دارم؛ بلکه نشان میدهد راه را درست میروم. معتقدم بهخاطر تعهد اخلاقیای که دارم، باید برای خودم، خانوادهام، شرکتم و آیندهام موفقیت خلق کنم. هیچکس نمیتواند قانعم کند که تمایلم به دستیابی به سطوح جدید موفقیت، ایرادی دارد. آیا باید عشقی که دیروز به فرزندان و همسرم داشتم، برایم کافی باشد یا باید امروز و فردا هم به خلق آن عشق ادامه دهم و عشق بیشتری نثارشان کنم؟