کتاب زندگی‌نامه من: خاطرات، خواب‌ها و تفکرات کارل گوستاو یونگ

با دوربین اخترشناسی در اعماق روح خویش نگریستن گرفت. آن چه در آغاز چیزی جز آشفتگی مطلق نمی‌نمود، در پس نگاه ژرف او هم چون صور فلکی زیبائی جلوه‌گر شد و بدین گونه بود که وی به دنیاهای ناپیدای شعور، دنیاهائی در پس دنیاهای دیگر، بیافزود. کلریج: یادداشت‌های خصوصی

من تنها در پرتو رویدادهای درونی خود می‌توانم خود را بشناسم و یگانه چیزی که سرگذشت مرا از سرگذشت دیگران متمایز می‌گرداند در همین امر نهفته است به عبارت دیگر زندگی‌نامه من چیزی است که بر حول و محور چنین مسایلی دور می‌زند.

چه برای مردم عصر و زمانه ما شنیدن و پذیرفتن هر سخنی که احتمالاً تعادل دنیای معلوم و شناخته شده آن‌ها را برهم زند، مشکل است.

غالبا مشاهده شده زنانی که نسبت به شوهران خود، علاقه و محبتی از ته قلب ندارند، نسبت به روابط دوستانه شوهران خود با اشخاص دیگر به چشم حسادت نگاه می‌کنند و سعی می‌کنند به طرق مختلف این‌گونه روابط را برهم زنند. این قبیل زنان میل دارند شوهران آن‌ها مطلقا و به طور دربست در اختیار آنان باشند، صرفا به این دلیل که آن‌ها علاقه‌ای به همسران خود ندارند. ریشه اصلی تمامی حسادت‌ها را باید در فقدان محبت جستجو کرد.

از طریق ایجاد ارتباط بین دو عنصر زمانی و مکانی در ناخودآگاه، چه بسا من خبر از وقوع حادثه یا امری می‌داده‌ام که در عالم واقع، در جای دیگری در شرف وقوع بوده است. ناخودآگاه جمعی نزد همگان مشترک است و شاکله اساسی است که قدما به آن «وحدت وجود یا همبستگی کل کائنات» نام داده‌اند.

بار دیگر خود را به کوره راهی که به دور از راه‌های شناخته شده و معمول همگان بود، انداخته بودم، راهی که نه کسی توان، و نه تمایل همگامی کردن با من را در آن داشت. ولی من دانسته در این راه گام نهاده بودم و هیچ کس یا چیزی نمی‌توانست مرا از هدفی که برای خود انتخاب کرده و تصمیمی را که در آن مورد اتخاذ کرده بودم، منصرف کند.

روان آدمی به نحوی آشکار، از تن او پیچیده‌تر و دست‌نایافتنی‌تر است. و تازه وقتی هم که نسبت به وجود آن آگاهی یا به عبارت دیگر استشعار پیدا می‌کنیم، در حقیقت فقط یک جزء کوچک یا در نهایت نیمی از آن برای ما آشکار گردیده است.

صاحب رازی بودن و سعی در نهفته نگاه داشتن آن در دل، در تکوین شخصیت من نقش عمده‌ای ایفا کرده بود که به اعتقاد خودم برای شناخت و تحلیل عوالم دوران کودکی شخصی چون من باید به این امر توجهی خاص مبذول گردد.

حقیقت مطلب این بود که مردم شهرنشین از دنیا و عوالمات خاص مردم روستا پاک بی‌خبر بودند و درباره دنیای واقعی، کوه‌ها و جنگل‌ها و رودخانه‌ها و جانوران و «نیات خدا» (انواع نباتات و بلورهای یخ) چیزی نمی‌دانستند.

او به من گفت تو به افکار و تخیلات خود طوری نگاه می‌کنی که گوئی خود تو به وجودآورنده آنها هستی، در حالتی که از دید او، افکار، همانند جانوران داخل یک جنگل یا افراد داخل یک اتاق یا پرندگان فضا بودند. و بر این گفته خود این نکته را افزود «ولی هرگاه تو افرادی را در داخل اتاقی می‌بینی، این نه به این معناست که تو آن‌ها را به وجود آورده‌ای و تو مسؤول آن‌ها هستی»

امروزه احساس همگان بر این است که بشریت با گذشتن از بستر قرون به نقطه عطف و مرحله بحرانی بس مهمّی گام نهاده است ولی در ضمن تصور همگان بر این است که این دگرگونی بزرگ باید با چیزهائی نظیر شکافتن یا گداختن هسته‌ای و پرتاب موشک‌های فضائی سروکار داشته باشد و چیزی که در این میان از توجه به آن غفلت می‌شود، دگرگونی و تغییری است که همزمان با این رخدادها در ساختار روح و روان آدمی رخ می‌دهد.

همه چیز در گذر است ـــ Touth passe ـــ حقیقت دیروز ممکن است سراب امروز و استنتاج غلط دیروز، ممکن است برای روزی چون فردا، یک کشف و شهود تلقی گردد

من باب مثال به امید برخورداری از مواهب آزادی بیشتر، روز به روز با قبول دخالت هرچه بیشتر دولت، سنگینی بار بندگی و طوق آن را بیشتر و بیشتر به گردن می‌گیریم.

آرامش خاطر و رضایت درون در مقیاسی وسیع و در ابعادی گسترده در گرو آن است که معلوم گردد، انبوه اجزاء تباری و تاریخی، که در ذات وجود و درون هر کسی آشیان دارد، تا چه اندازه می‌تواند خود را با شرایط متحول و ناپایدار عصر کنونی منطبق و هماهنگ سازد.

«دریغ و درد، دستی پرتوان، بی‌هیچ رحم و شفقت، قصد کشاندن دل‌ها را به سوی خود دارد،» ب