کتاب کلئوپاترا دختر نیل

اُلمپوس می‌گفت تحقیق و جست‌وجو منجر به دانایی می‌شود، اما هیچ وقت به من نگفت که دانایی سرچشمه‌ی رنج است.

من، چون می‌توانم به دیگران نزدیک شوم و با آن‌ها ارتباط برقرار کنم، نسبت به تری‌فائنا که از یهودی‌ها و مادها متنفّر است، ملکه‌ی بهتری خواهم بود. نسبت به خواهر دلبندم، بِرنیس، هم برتری دارم، چون او می‌ترسد پایش را از عمارت سلطنتی آن طرف‌تر بگذارد. ملکه باید مردمش را بشناسد تا بتواند مراقب آن‌ها باشد. قطعاً من ملکه هستم. آ

اُلمپوس می‌گفت تحقیق و جست‌وجو منجر به دانایی می‌شود، اما هیچ وقت به من نگفت که دانایی سرچشمه‌ی رنج است.

چگونه می‌توانم او را متقاعد کنم که به فکر مردم خودمان یا دنیای اطرافمان باشد. مطمئناً او نادان و کودن نیست، اما برای پرداختن به مسائل بزرگ و مهم ساخته نشده است. و این برای فرمانروایان مصیبت است.

«شاید، کلئوپاترا، اما یک فرد اتیوپیایی نمی‌تواند رنگ پوستش را عوض کند و پلنگ هم نمی‌تواند لکّه‌های پوستش را پاک کند. کسانی هم که به بدی خو گرفته‌اند، نمی‌توانند خوبی کنند.»

یک فرد اتیوپیایی نمی‌تواند رنگ پوستش را عوض کند و پلنگ هم نمی‌تواند لکّه‌های پوستش را پاک کند. کسانی هم که به بدی خو گرفته‌اند، نمی‌توانند خوبی کنند.

به یاد جمله‌ی اُلمپوس افتادم. وقتی زیاد حرف می‌زدم، او این جمله را به من می‌گفت: «پرگویی، معنا را از بین می‌برد، و چنین چیزی برای هیچ‌کس سودمند نیست.»