کتاب شرلوک هولمز وسط شاهنامه

«بیشتر به‌دنبال به رخ کشیدن هوششه. همیشه به‌جزئیات گیر می‌ده، باعث می‌شه چیزهای بزرگ رو نبینه.

زندگی اغلب به این توجه نمی‌کند که شما در چه شرایطی قرار دارید، کار خودش را می‌کند و این آدمیزاد است که باید خودش را با هر بدبختی‌ای که شده با اتفاقِ پیش‌رو وفق بدهد!

بعضی وقت‌ها اما روزگار ناپرهیزی می‌کند و روی خوشش را هم به آدم‌ها نشان می‌دهد.

از قدیم گفته‌اند اندازه نگه دار که اندازه نکوست.

یک حکیم یا فیلسوف یونانی یا فرانسوی یا ژاپنی (ملیتش خیلی مهم نیست) معتقد است آدم‌هایی که خیلی شبیه هم فکر می‌کنند، اغلب اوقات به مشکلی با یکدیگر برنمی‌خورند؛ اما اگر مسئله‌ای بینشان حادث شود معمولاً حل‌بشو نیست!

«زیرچشمی نگاه کردن کار بدیه. شما بهتره اگه می‌خواین چیزی رو ببینین، با شهامت و در عین درستی و صداقت طوری که خود فردِ مقابل هم متوجه بشه سرتون رو بلند کنین و تماشاش کنین.»

«عجیب تویی، واتسون. عجیب منم که که به حرف‌های تو گوش می‌کنم! عجیب‌تر اینه که تو دکتر هم هستی!»