کتاب چیزهای تیز

مشکل خیلی پیش‌تر از آن شروع شده بود. مشکل‌ها همیشه خیلی پیش از آن وقتی شروع می‌شوند که واقعاً، واقعاً ببینی‌شان.

آن صبح، داغ و بی‌حوصله، بلند شدم، نگران از ساعت‌های پیشِ رو. چطور احساس امنیت داشته باشی وقتی همهٔ روزت، مثل آسمان، پهن و خالی است؟ هر اتفاقی ممکن است بیفتد.

«فقط فکر می‌کنم بعضی زن‌ها برای مادر شدن ساخته نشده‌اند. و بعضی از زن‌ها هم برای دختر بودن ساخته نشده‌اند.»

گاهی فکر می‌کنم تا وقتی بتوانم آخرین روزهایم را با یک دست بشمرم، هیچ‌وقت به احساس امنیت نمی‌رسم. مثلاً اینکه سه روز دیگر مانده تا تمام کنم و دیگر نگران زندگی نباشم.

قضیه این نبود که واقعاً از ناراحت کردن مادرم حس بدی داشته باشم؛ بیشتر این بود که از هرجور بدهکاری به او متنفر بودم.

آیا هیچ‌وقت اراده‌اش را دارم که بگذارم آب صورتم را بپوشاند، چشم‌هایم را غرق کند و در همان حال چشم‌هایم باز باشد؟ فقط پنج‌سانتی‌متر، آب را بالای صورتت تحمل کن و و خودت را بالا نکش، دیگر تمام است.

دیوانه‌ای که این فکرها را می‌کنی. دیوانه‌ای اگر این فکرها را نکنی.

گاهی اگر بگذاری دیگران با تو یک کارهایی بکنند، در واقع این تو هستی که با آن‌ها یک کارهایی می‌کنی.