کتاب هنر گفتگو

هیچ وقت به آن بدی که فکر می‌کنید؛ نخواهد شد.

هوش هیجانی زمانی است که شما از طریق واژگان و زبان بدن متوجه می‌شوید فرد سعی دارد چه چیزی را بیان کند و همچنین می‌دانید خودتان هم از همین طریق چه چیزی را منتقل می‌کنید. این مساله کمی شبیه آن است که در یک زبان خاص مهارت داشته باشید (یکی از هیجانات همین است).

بازیگران بداهه‌گویی مثل دوچرخه‌سواران با یکدیگر کار می‌کنند؛ اولین دوچرخه‌سوار در ابتدای مسیر نوبت خود را اجرا می‌کند تا تمام باد مخالف را جذب کند و بعد عقب می‌ایستد و اجازه می‌دهد نفر بعد بقیهٔ کار را ادامه بدهد. بدیهی است این کار میسر نخواهد بود اگر «منیت» یک نفر سدّ راه شود و به این نتیجه رسیده باشد که او از تیم بزرگتر و مهمتر است؛ دراین صورت حرکت تمام افراد در مسیر مختل و بی‌فایده می‌شود.

اگر شما از افزودن نظراتتان به گفتگو یا صحبت کردن می‌ترسید؛ به خاطر داشته باشید هیچ وقت به آن بدی که فکر می‌کنید؛ نخواهد شد. از یک طرف مردم اغلب به طور کامل روی خودشان متمرکز هستند و هر چیزی که بگویید را با دقت تحلیل نخواهند کرد تا ببینند آیا احمق هستید یا خیر؛ از طرف دیگر، حتی اگر چیزی که می‌گویید کاملاً افتضاح شود؛ چه اتفاقی می افتد؟

عزت‌نفس پایین باعث می‌شود احساس کنید واقعاً در این گفتگو جایی ندارید یا باید بگذارید دیگران گفتگو را پیش ببرند. بعضی از مردم احساس می‌کنند واقعاً سزاوار آن نیستند که بلند شوند و گفتگو را در مسیری هدایت نمایند که می‌خواهند.

شما حق دارید صحبت کنید؛ خودتان باشید؛ موضوع را عوض کنید؛ نظر داشته باشید؛ در گفتگو شرکت کنید. و مجبور نیستید منتظر دعوت‌نامه از سوی کسی بمانید. اصلاً اگر از منظر دیگری به موضوع نگاه کنید: چه کسی برای صحبت بهتر است؟ فردی کم حرف، محتاط و نامطمئن یا کسی که با اطمینان، خودش و واقعیت وجودی‌اش را ابراز می‌کند؟

گفتگوهای خوب به سادگی و خودبه‌خود ایجاد نمی‌شوند. شاید گاهی خوش‌شانس باشیم و افرادی را بیابیم که با ما هم فرکانس باشند یا شباهت‌هایی با ما داشته باشند اما نمی‌توانید زندگی را براساس این خوش‌شانسی‌ها بنا و به آن تکیه کنید. مثل این است که بخواهید پیش‌بینی کنید نور آذرخش کجا و کی نمایان می‌شود (که تقریباً غیرممکن است).

از ورود به موضوعات گفتگویی که چیززیادی در مورد آن نمی‌دانید؛ نترسید. شاید در نهایت چیزی جدید بیاموزید و خواهید دید ترس از احمق به نظر رسیدن بی‌اساس است.

هنگامی که به شدت سعی دارید گفتگویی را شکل دهید همان لحظه و همان جا به فنا می‌رود.