کتاب نوری که با خود داریم

می‌رساند. وقتی شنیدم مردی که علناً و بدون هیچ شرمی توهین‌های نژادی می‌کند، به‌نحوی خودخواهی و نفرت را قابل‌قبول جلوه می‌دهد و از محکوم کردنِ برتری‌طلبانِ سفیدپوست یا حمایت از افرادی که برای عدالتِ نژادی تظاهرات می‌کنند، خودداری می‌کند، جایگزین همسرم، به‌عنوان رئیس‌جمهور، شده است شدیداً شوکه شدم. از شنیدن حرف‌های او دربارهٔ تفاوت‌ها، که گویی نوعی تهدید هستند، حیرت کردم. چیزی بیش‌از یک شکست سیاسیِ ساده، چیزی بسیار زشت‌تر، احساس می‌شد.