بریده‌هایی از کتاب ازدواج‌ها چرا موفق می‌شوند و چرا شکست می‌خورند

اگر از همه دوران تحقیق‌ام یک درس آموخته باشم، آن درس این است که تنها راه ماندگاری و دوام زندگی زوجین توانایی آن‌ها در حل تضادهای اجتناب‌ناپذیر در روابط‌شان است

خیلی زود روابط تخریب‌کننده که من آن‌ها را «چهار عنصر مخرّب» می‌نامم بر فضای حاکم چیره می‌شوند. این چهار عنصر عبارت‌اند از: انتقاد، تنفر، حالت تدافعی، پرهیز از هم‌کلامی. در این حالت، اگر زوجین تغییری در رفتارشان ایجاد نکنند، قطعا به سمت نابودی زندگی‌شان پیش خواهند رفت.

بسیاری از الگوهای ازدواج که حتی متخصصان آن‌ها را علامت و نشانه بروز مشکل می‌دانند، همچون درگیری‌های شدید یا پرهیز کلی از تضاد و درگیری، می‌تواند عاملی موفق برای نگهداری زن و شوهر در کنار هم باشد. جنگ و دعوا، وقتی شکایت‌ها و ناراحتی را آشکار کند، می‌تواند یکی از سالم‌ترین روش‌ها برای حفظ رابطه همسران باشد: «در حقیقت، شیوه دعوای شما یکی از گویاترین راه‌ها برای تشخیص سلامت زندگی شماست.»

آیا زندگی بدون هیچ نوع مخالفتی بهتر خواهد بود؟ تحقیقات ما نشان می‌دهد که در کوتاه‌مدت این حالت ممکن است درست باشد، اما اگر زندگی بخواهد قدرت واقعی داشته باشد، زوج‌ها باید تفاوت‌هایشان را آشکار کنند. فرقی هم نمی‌کند که این تفاوت‌ها را به شیوه‌های مشاجره‌جویانه حل کنند یا رضایت دوجانبه، یا کم کردن مشاجرات

پنج‌بار احساس مثبت و ارتباط مثبت بین زن و شوهر، یک‌بار احساس منفی به دنبال دارد. ما فهمیدیم که در این‌صورت زندگی‌ها ثبات خواهند داشت

حقیقات من نشان داد که مهم‌تر از سازش این است که چگونه زوج‌ها با تفاوت‌های یکدیگر کنار می‌آیند. در حقیقت کمی نارضایتی به‌ویژه در سال‌های اولیه زندگی برای تداوم زندگی در سال‌های بعد مناسب است.

تحقیقات من نشان داد که مهم‌تر از سازش این است که چگونه زوج‌ها با تفاوت‌های یکدیگر کنار می‌آیند

من از بین این کشمکش‌ها دریافتم انبوه موضوعات دردناک و حل‌ناشده‌ای بود که باب را از عدم استقلال و وندی را از احترام ندیدن از باب آزار می‌داد. به این نتیجه رسیدم که باب و وندی مانند دیگر زوج‌های مورد مطالعه تنها دو چیز از زندگی زناشویی خود می‌خواهند: عشق و احترام. اما مانند بسیاری از زوج‌های پریشان و مشکل‌دار، ارتباط میان آن‌ها هم از بین رفته بود. با تداوم و افزایش این حالت، آن‌ها وقتی با هم صحبت می‌کنند، برداشت‌شان از حرف‌های یکدیگر فقط انتقاد و تحقیر است و به چیز دیگری نمی‌اندیشند.

اگر از همه دوران تحقیق‌ام یک درس آموخته باشم، آن درس این است که تنها راه ماندگاری و دوام زندگی زوجین توانایی آن‌ها در حل تضادهای اجتناب‌ناپذیر در روابط‌شان است. بسیاری از زوجین شادی را برابر با کم بودن تضاد در زندگی می‌دانند و اعتقاد دارند که شعار «ما هرگز مشاجره نمی‌کنیم» علامتی برای ازدواج سالم است. اما من معتقدم ما با افزایش ارتباطاتمان و نزدیک کردن نظراتمان به هم رشد می‌کنیم. با این روش است که افراد عاشق می‌مانند و تجربه خوب و صحیحی از زندگی به‌دست می‌آورند.