کتاب جاده کمربندی

بداقبالیم، همیشه یا دنبال اینیم که مورد خوشایند این و اون باشیم یا عنق و عصبانی‌ایم. برای چی همیشه باید این بی‌عرضه‌های دست‌وپاچلفتی، این غول‌های بی‌شاخ و دم، این دیوانه‌های احمق سرورمون باشند؟ چرا یکی مثل مادام آرتور نازنین سرورمون نباشه؟ با او می‌تونیم روزهای سعادتمندی داشته باشیم، روزهای همیشه آفتابی، آره، چرا عوض هیتلر و استالین یا موسولینی یک زن نظافت‌چی سرورمون نباشه.»