بریده‌هایی از کتاب عبور از دیوارها

من در وادی هنر تنها به محتوا اهمیت می‌دادم؛ معنی کار مهم بود. شعار «هنر باید زیبا باشد، هنرمند باید زیبا باشد» تصویر زیبایی را از بین می‌برد. من به این باور رسیده بودم که هنر باید آزاردهنده باشد، باید سؤال‌برانگیز باشد، باید آینده را پیش‌بینی کند. اگر صرفاً سیاسی باشد، به روزنامه تبدیل می‌شود. یک بار استفاده می‌شود و روز بعد، دیگر قدیمی شده. تنها لایه‌های مختلف معنا هستند که به هنر عمری طولانی می‌دهند؛ در آن حالت، جامعه نیاز خود را در طول زمان برآورده می‌کند.

این‌که ترس چگونه در وجود آدم ریشه پیدا می‌کند، واقعاً جالب است؛ با کمک پدر و مادر و اطرافیانمان. آدم اولش چقدر معصوم است. از هیچ‌چیز خبر ندارد.

این‌که ترس چگونه در وجود آدم ریشه پیدا می‌کند، واقعاً جالب است؛ با کمک پدر و مادر و اطرافیانمان

می‌گفت روابط بین زن و مرد کثیف است و تنها به درد بچه‌دار شدن می‌خورد. من هم به‌شدت از آن می‌ترسیدم، چون نمی‌خواستم بچه‌دار شوم. بچه از نظر من وحشتناک‌ترین تله بود. من می‌خواستم آزاد باشم.