بریده‌هایی از کتاب وقتی نیچه گریست

انسان دوستانش را سخت‌تر از دشمنانش می‌بخشد.

هرگز کتاب نمی‌خواندند و تمام وقتشان به دست و پنجه نرم کردن با مشکلات اقتصادی می‌گذشت.

زندگی جرقه‌ای است میان دو خلأ، تاریکی پیش‌از تولد و تاریکی پس‌از مرگ.

«ما بیشتر دلباختهٔ اشتیاقیم تا دلباختهٔ آنچه اشتیاقمان را برانگیخته است.»

کسی که از خویش تبعیت نکند، دیگری بر او فرمان خواهد راند. سهل‌تر و بسیار سهل‌تر است که از دیگری اطاعت کنی، تا خودْ راهبر خویش باشی

«معلوم است که رنج می‌بری؛ این بهایی است که برای بصیرت می‌پردازی. البته که دچار ترس شده‌ای؛ زندگی یعنی در خطر بودن. سعی کن قوی شوی!»

اوا جواب داد: «ضربهٔ سختی خورده بودم. و درس دشواری نیز آموخته بودم، اینکه نمی‌توانی به هیچ‌کس جز خودت تکیه کنی.»

آیا می‌دانید پرسش واقعی یک متفکر چیست؟» برای شنیدن پاسخ تأمل نکرد: «پرسش اساسی این است: چه میزان حقیقت را تاب می‌آورم؟

آنچه مهم است، شجاعتِ خود بودن است!»

ناامیدی بهایی است که فرد برای خودآگاهی می‌پردازد

داستایفسکی می‌نویسد چیزهایی هستند که نباید گفت، مگر به دوستان؛ چیزهایی هستند که نباید گفت، حتی به دوستان؛ و بالاخره، چیزهایی هستند که نباید حتی به خویش گفت!

«شاید یک مرد، تنها با مرد بودن می‌تواند زنانگی وجود یک زن را آزاد کند.»

«مردن دشوار است. من همیشه معتقد بوده‌ام که آخرین پاداشِ مرده این است که دیگر نخواهد مرد!»

از دیگرانی که به تنهایی‌ام دستبرد می‌زنند، ولی همراهی و مصاحبتی ارزانی‌ام نمی‌کنند بیزارم.

در انگیزه‌های خود غور کنید! درخواهید یافت که هیچ‌کس هرگز کاری را تنها به‌خاطر دیگران انجام نداده است. همهٔ اعمال ما خودمدارانه‌اند؛ هرکس تنها در خدمت خویش است؛ همه تنها به خود عشق می‌ورزند.

ناامیدی بهایی است که فرد برای خودآگاهی می‌پردازد.»

آیا تو نیز با درماندگی در سوگ زندگی‌ای که هرگز آن را نزیستی ننشسته‌ای؟

مبادا تنها خود را تکثیر کنی، که بایست چیزی والاتر بسازی.

«تا زنده‌ای، زندگی کن! اگر زندگی‌ات را به کمال دریابی، وحشت مرگ از بین خواهد رفت! وقتی کسی بهنگام زندگی نمی‌کند، نمی‌تواند بهنگام بمیرد.»

و رؤیاها؛ رؤیا رازی باشکوه است که تمنای گشوده شدن دارد.

"به دوستی که در رنج است، مکانی برای آرمیدن پیشکش کن، ولی مراقب باش که بستری سخت برایش فراهم آوری"

«زناشویی مقدس است. ولی شکستن پیمان زناشویی بهتر از شکسته شدن به‌وسیلهٔ آن است!»

اگر تنش، هزینه‌ای است که باید برای بصیرت پرداخت، بگذارید چنین شود!

نمی‌دانم چه مقدار از عمرم را تنها با نگاه نکردن و یا نگاه کردن و ندیدن از دست داده‌ام.

به تعریف نیچه از دوستی فکر کرد: پیوستن دو نفر به یکدیگر برای جستن حقیقتی برتر.

اگر تنش، هزینه‌ای است که باید برای بصیرت پرداخت، بگذارید چنین شود!

کسی که از خویش تبعیت نکند، دیگری بر او فرمان خواهد راند.

من همیشه از فیض بردن در حضور اندیشه‌های بزرگ لذت برده‌ام. شاید به‌این‌دلیل که به الگویی برای تکامل خود نیازمندم یا شاید فقط به‌این‌خاطر که دوست دارم آن‌ها را دور خودم جمع کنم.

به این دلیل قدرش را دانستی که به تجربهٔ از دست دادنش بسیار نزدیک شدی.

امید بدترین بلاست، زیرا عذاب را طولانی می‌کند