بریده‌هایی از کتاب داستان پردازی با داده ها

اگر فقط سه دقیقه برای گفتن مطلب موردنیاز مخاطب خود وقت داشته باشید، چه می‌گویید؟ این روشی عالی است برای اطمینان از شفافیت موضوع و توانایی خلق داستانی که می‌خواهید بگویید.

با چه کسی شروع می‌کنیم، مخاطبان خود را شناسایی کنید. چند گروه از مخاطبان بالقوه ممکن است به این اطلاعات علاقه‌مند باشند: والدین دانش‌آموزانی که در این برنامه شرکت کرده‌اند،

زمانی‌که از جدول در ارائهٔ حضوری یا گزارشی استفاده می‌کنید، از خودتان بپرسید: چه نکته‌ای را می‌خواهید نشان دهید؟ استفاده از نسبت اعداد روش بهتری برای بیرون کشیدن یا مصورسازی قسمت یا قسمت‌هایی از اطلاعات است.

داستان شروع، میانه و پایانی شفاف دارد. او برای نمایشنامه ساختاری سه‌قسمتی پیشنهاد کرد. این مفهوم در طول زمان اصلاح شد و درحال‌حاضر معمولاً با عنوان‌های مقدمه‌چینی، تضاد، و نتیجه به آن اشاره می‌شود.

به‌عنوان‌مثال، اگر فرایندی تحلیلی را در نظر بگیریم، چیزی شبیه به این می‌شود: مشکل را شناسایی می‌کنیم، برای درک بهترِ موقعیت داده‌ها را جمع‌آوری می‌کنیم، داده‌ها را تحلیل می‌کنیم

۱. بستر تعامل را بشناسید. ۲. ابزار بصری مناسب را انتخاب کنید. ۳. درهم‌ریختگی‌ها را حذف کنید. ۴. بر جلب‌توجه مخاطبان تمرکز کنید. ۵. مانند طراحان فکر کنید. ۶. داستان بگویید.

همگی ما قربانیان اسلایدهای بدیم

هیچ‌کس ما را برای گفتن داستان با اعداد آموزش نداده است.

احتمالاً می‌توانید حدس بزنید داستانی که باید برای هریک از این مخاطبان تعریف کنید چقدر متفاوت است.

«قدرت مایهٔ فساد است. پاورپوینت خودِ فساد است.» ــ ادوارد تافت، استاد بازنشستهٔ دانشگاه ییل

اما مختصرگویی اغلب بسیار چالش‌برانگیزتر از درازگویی است. بلیز پاسکال، ریاضیدان و فیلسوف، این مطلب را در زبان فرانسه با این جمله بیان کرده است که ترجمهٔ آن تقریباً این است، «دوست داشتم نامه‌ای کوتاه‌تر بنویسم، اما زمان کافی نداشتم»

مواردی را که انرژی غیرضروری از مغز می‌گیرند شناسایی و حذف کنید.

مصورسازی داده‌ها _ و به‌طورکلی انتقال اطلاعات_ تلاقی علم و هنر است.

اگر فقط سه دقیقه برای گفتن مطلب موردنیاز مخاطب خود وقت داشته باشید، چه می‌گویید؟