بریده‌هایی از کتاب عنصر اصلی

«بیست سال بعد بابت کارهایی که نکرده‌ای بیشتر افسوس می‌خوری تا بابت کارهایی که کرده‌ای؛ بنابراین روحیۀ تسلیم‌پذیری را کنار بگذار، از حاشیۀ امنیت بیرون بیا، جستجو کن، بگرد، آرزو کن و کشف کن.» مارک تواین

اگر دو خرگوش را دنبال کنید... ... هیچ‌کدام را نخواهید گرفت. ضرب‌المثل روسی

یک شب رئیس قبیلۀ سرخپوست‌ها دربارۀ نبردی برای نوه‌اش حرف زد که در درون انسان‌ها در جریان است: «پسرم، درون ما نبردی بین دو گرگ برقراره. یکی گرگ ترسه که اضطراب، نگرانی، عدم قطعیت، تردید، ناتوانی در تصمیم‌گیری و تنبلی رو با خودش داره و دیگری گرگ ایمانه که آرامش، اطمینان، اعتمادبه‌نفس، اشتیاق، تصمیم‌گیری، هیجان و اقدام رو با خودش داره.» نوه کمی فکر کرد و بعد از پدربزرگش پرسید: «کدوم گرگ توی این نبرد پیروز می‌شه؟» رئیس قبیله جواب داد: «اونی که بهش غذا بدی.»

«مثل تمبر پستی باشید، آن‌قدر به یک چیز بچسبید تا به هدفتان برسید.» جاش بیلینگز

چندوظیفگی روش مؤثری برای انجام کار کمتر است. به قول استیو اوزل: «چندوظیفگی در واقع فرصتی است برای گند زدن در بیش از یک کار در آنِ واحد.»

«می‌شه لطفاً بهم بگی از اینجا باید به کدوم طرف برم؟» گربه جواب داد: «بستگی به این داره که به کجا بخوای بری.» آلیس گفت: «کجاش چندان برام اهمیت نداره.» گربه جواب داد: «پس کدوم طرف هم چندان اهمیتی نداره.» رویارویی کلاسیک آلیس با گربۀ چشایر در رمان آلیس در سرزمین عجایب، اثر لوئیس کارول، ارتباط تنگاتنگ بین هدف و اولویت را فاش می‌کند.

تحقیق انجام شده طی مدت یازده سال روی حدود ۷۱۰۰ کارمند دولت بریتانیا نشان داد که ساعت‌های کاری طولانی، چنانچه به عادت تبدیل شود، می‌تواند مرگبار باشد. محققان نشان دادند افرادی که روزانه بیش از یازده ساعت کار می‌کنند (بیش از ۵۵ ساعت در هفته) ۶۷ درصد بیشتر از سایر افراد در معرض ابتلا به امراض قلبی هستند.

هرچه زمان بیشتری برای جابه‌جایی بین دو کار صرف کنید احتمال برگشتن سراغ کار اول کمتر می‌شود. به این ترتیب کارهای نیمه‌تمام روی هم تلنبار می‌شوند.

فعال بودن الزاماً ارتباطی به بهره‌ور بودن ندارد و الکی مشغول بودن باعث انجام صحیح کارها نمی‌شود.

شش دروغی که بین شما و موفقیت قرار دارند: ۱. همه‌چیز به یک اندازه اهمیت دارند. ۲. چندوظیفگی ۳. زندگی مبتنی بر انضباط ۴. قدرت اراده را می‌توان به اراده فراخواند. ۵. زندگی متعادل ۶. زیادی بزرگ فکر نکن. این شش دروغ باورهایی هستند که وارد ذهن ما شده و به اصولی اجرایی تبدیل می‌شوند که ما را به مسیر غلط می‌رانند.

از بزرگ فکر کردن نترسید، برعکس، از متوسط بودن بترسید. از هدر دادن توانایی‌هایتان بترسید. از این بترسید که از تمام قابلیت‌هایتان در زندگی استفاده نکنید. وقتی ما از «بزرگ» می‌ترسیم، خودآگاه یا ناخودآگاه علیه آن کار می‌کنیم؛ یا به دنبال نتایج و فرصت‌های کوچک‌تر می‌رویم یا خیلی ساده از نتایج و فرصت‌های بزرگ فرار می‌کنیم. شهامت به معنای نبود ترس نیست بلکه عبور کردن از ترس است؛ بنابراین بزرگ فکر کردن هم به معنای نبود شک نیست بلکه عبور کردن از شک است

عنصر اصلی بزرگ شما هدفتان و عنصر اصلی کوچک شما اولویتی است که بر اساس آن اقدام می‌کنید تا به آن هدف برسید.

«تمرکز یعنی اینکه تصمیم بگیرید چه کارهایی را انجام نخواهید داد.» جان کارمک

تحقیقات حاکی از آن است که کارمندها هر یازده دقیقه یک‌بار حواسشان پرت می‌شود و تقریباً یک‌سوم روزشان را در حال خروج از عالم حواس‌پرتی هستند؛ و میان این همه عامل حواس‌پرتی فکر می‌کنیم می‌توانیم بر تمامشان غلبه کنیم و کارها را پیش از موعد سررسید به انجام برسانیم.

«بهایی که باید در قالب زمان اضافه برای جابه‌جایی بین دو فعالیت بپردازیم، بسته به میزان پیچیدگی یا سادگی کارها، می‌تواند از زمان اضافه‌ای در حد ۲۵ درصد یا کمتر برای فعالیت‌های ساده و بیش از ۱۰۰ درصد برای فعالیت‌های پیچیده یا فوق‌پیچیده متغیر باشد.» جابه‌جایی بین وظایف بهایی دارد که عدۀ اندکی از آن آگاه هستند.

معضل تلاش برای تمرکز روی دو چیز در آنِ واحد وقتی نمایان می‌شود که یکی از وظایف مستلزم توجه بیشتری است یا وظیفۀ جدید با کانالی که قبلاً در حال استفاده بوده تداخل پیدا می‌کند. وقتی همسرتان برای شما توضیح می‌دهد که چگونه چیدمان مبلمان اتاق نشیمن را تغییر داده است شما قشر بصری مغزتان را درگیر می‌کنید تا صحنه را در چشم ذهنتان ببینید. اگر دست بر قضا آن لحظه در حال رانندگی باشید این تداخل کانالی بدان معناست که شما در حال دیدن ترکیب کاناپه و مبل شزلون هستید و عملاً نمی‌توانید خودرویی را که مقابلتان ترمز می‌کند ببینید. شما قادر نیستید در آنِ واحد روی دو چیز مهم تمرکز کنید.

حتی یک مکالمۀ تلفنی ساده حین رانندگی چهل درصد از ظرفیت تمرکزتان را به خود اختصاص می‌دهد و دقیقاً تأثیری در حد مست بودن دارد.

«حتی اگر در مسیر درست قرار داشته باشید، چنانچه بنشینید دیگران از روی شما رد خواهند شد.» ویل راجرز

مشکل اینجاست که وقتی شما روی چیزی که واقعاً مهم است تمرکز می‌کنید همیشه در حق چیزی اجحاف می‌شود. هر قدر هم تلاش کنید همیشه چیزهایی هستند که در پایان روز، هفته، ماه، سال و عمرتان انجام نداده‌اید. تلاش برای انجام تمام این چیزها حماقت است. حتی وقتی مهم‌ترین کارها انجام شده‌اند باز هم این حس را دارید که کارهایی انجام نشده‌اند

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های ما این است که خاطرجمع شویم هدف زندگی‌مان به کاسۀ گدایی تبدیل نمی‌شود؛ چاهی بی‌انتها از خواسته‌ها و پیوسته گشتن دنبال چیز بعدی‌ای که شادی را برایمان به ارمغان بیاورد. این دیدگاه محکوم به شکست است.

افراد در مورد آنچه می‌توانند به انجام برسانند خوش‌بین هستند و از همین روی به‌طور کامل به امور فکر نمی‌کنند. محققان این پدیده را «مغالطۀ برنامه‌ریزی» نامیده‌اند. تصویرسازی ذهنی فرایند، شکستن اهداف بزرگ و تبدیل کردنشان به گام‌هایی که برای دستیابی به آن‌ها لازم است کمک می‌کند تفکر استراتژیک مورد نیاز برای برنامه‌ریزی و دستیابی به نتایج خارق‌العاده در ذهن شما به کار گرفته شود. به همین دلیل است که تکنیک هدف‌گذاری تا لحظۀ حال به‌خوبی جواب می‌دهد.

«بهره‌وری این نیست که مثل یک اسب بارکش پیوسته مشغول و در حال جان کندن باشید... بیشتر دربارۀ اولویت‌ها، برنامه‌ریزی و محافظت همه‌جانبه از زمان است.»

وقتی عنصر اصلی روز را به انجام رساندید می‌توانید باقی زمان را به باقی امور اختصاص دهید اما باید از سؤال تمرکز برای تعیین اولویت بعدی استفاده کنید و به آن کار هم زمانی را که شایسته‌اش است اختصاص دهید. انجام «باقی امور» شاید باعث شود شب راحت‌تر خوابتان ببرد اما احتمال اینکه برای شما پیشرفت به ارمغان بیاورد ناچیز است.

تنها وقتی برای نتایج خارق‌العاده زمان خالی می‌کنید آن‌ها در زندگی‌تان پدیدار می‌شوند.