کتاب کوازار (جلد سوم، خون شوم)

گاهی وسط مشکلات هستی، چیزی حل نشده، مشکلی از سر راهت برداشته نشده، اما امید داری و این امید حالت رو خوب می‌کنه!

ساتی: مهم نیست کی هستی و چقدر قدرتمندی، سقوط برای هر موجودی، اجتناب‌ناپذیره! مخصوصاً اگر روزی به خودش مغرور شده باشه!

انگار اگر به‌موقع، درس نگیری، دنیا انقدر می‌گرده تا تو رو به درسی که باید می‌گرفتی برسونه

این ماییم که برای خودمون دشمن درست می‌کنیم! هرچی رفتار تندتری داشته باشیم، دشمنان بیشتری داریم، حتی اگر با ما همخون و ریشه باشن!»

«آگاهی، قدرته! دادن دانسته‌هات به دیگران مثل بخشیدن قدرتته! چه کسی حاضره قدرتش رو بلاعوض در اختیار دیگران بذاره؟»

خدا گاهی مستقیم معجزه می‌کنه و گاهی توسط بنده‌هاش معجزه رو به سمت ما می‌فرسته.

«باور من درمورد تو که مهم نیست. مهم خودتی که درمورد خودت چه باوری داری!»

هیچ‌کس زیر بار هیچ اجباری نمی‌ره، مگر این‌که خودش بخواد!

هربار که می‌خوای اوج بگیری لازمه چند قدم به عقب برگردی!

مهم خودتی که درمورد خودت چه باوری داری!

"کافیه ساتی! یه کم دوری هیچ‌وقت کسی رو نکشته! مطمئن باش انقدر درگیر آدم‌ها می‌شی که متوجه گذر زمان نمی‌شی." به سمت بیمارستان خیز برداشتم. خودم می‌دونستم دارم دروغ می‌گم. چیزی که سخته، سخت می‌مونه! هیچ حرفی هم سختیش رو کم نمی‌کنه! فقط وقتی چارۀ دیگه‌ای نداری، یاد می‌گیری تحمل کنی، همین

«درسته عشق از خود گذشتگی داره! ایثار داره! سختی داره! اما هیچ‌وقت با عذاب همراه نیست سارا!»

«شاید وقتشه نگاهت رو عوض کنی تا معجزه‌ها رو ببینی!»

چیزی که سخته، سخت می‌مونه! هیچ حرفی هم سختیش رو کم نمی‌کنه! فقط وقتی چارۀ دیگه‌ای نداری، یاد می‌گیری تحمل کنی، همین!

باور من درمورد تو که مهم نیست. مهم خودتی که درمورد خودت چه باوری داری!

وقتی مرزها رو رعایت نکنی، اول از همه به خودت آسیب می‌زنی.

«گاهی خدا مستقیم معجزه می‌کنه و گاهی معجزۀ خدا تو دست‌های مخلوق خداست...»

اما... انگار آرامش سهم ما نبود.