همه ما سازهای متفاوتی هستیم که نتهای زیبای جداگانهٔ خود را مینوازیم و این وظیفه ماست که به بهترین صورت آنها را بنوازیم؛ اما وقتی چنین قطعه فرحبخش، هنرمندانه و باشکوهی را دستهجمعی مینوازیم، سمفونی باشکوهی تولید میکنیم که ما را تا اوج لذت روحی بالا برده و به نقشهای فردی ما معنا میدهد. فقط با هم میتوانیم چیزی بزرگتر از خودمان بیافرینیم؛ چیزی بهراستی شگفتانگیز و مبهوتکننده.