وقتی بدانید که همهچیز خوب و سرخوشی پرهیزناپذیر است، برای همهچیز اینهمه سروصدا راه نمیاندازید. سؤال «چه کنم؟» ناپدید میشود، همانطور که از اول میبایست بشود، چراکه از اول اصلاً هرگز «من» واقعی وجود نداشته. این پرسش شما را به خودِ تجربه برمیگرداند. بعضیها با شنیدن این نگران میشوند که این درک باعث شود همه مردم کاملاً سنگدل و بیاحساس شوند. من نمیتوانم به شما اطمینان دهم که چنین نخواهد شد، اما اگر این حالت هستی را تجربه کنید، خودتان پی خواهید برد.