بریده‌هایی از کتاب اینجا زمان ایستاده است...

«خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست طاقت بار فراق این همه ایامم نیست» "سعدی

«مده ای رفیق پندم که به کار در نبندم تو میان ما ندانی که چه می‌رود نهانی» "سعدی"

مادر آذر کنارم نشسته بود و همان‌طور که با دقت نگاهم می‌کرد یک جمله گفت " نترس، از هر چی بترسی بدتر سرت می‌آد." دیر فهمیدم راست می‌گفت، از همان که می‌ترسیدم سرم آمد.

هر آمدنی، رفتنی را به دنبال دارد. هیچ‌کس تا ابد ماندنی نیست. درنهایت خودت هستی و هزاران خود درونی‌ات. چه بخواهی چه نخواهی، باید خودت را برای روزهای تنها ماندنت بلد باشی!

«از من مطلب صبر جدایی که ندارم سنگیست فراق و دل محنت‌زده جامی» "سعدی

-من نمی‌دونم شما مردا چرا فکر می‌کنید همین که ازدواج کردید و چند سال گذشت دیگه لازم نیست دلبری کنید. به خدا که ما زنا همون دختری هستیم که روز اول دیدید. ظاهرمون بزرگ می‌شه اما همیشه یه دختر سربه‌هوای عاشق تو وجودمون هست که دلش محبت می‌خواد. زندگی مشترک مثل یه نهاله که باید بهش رسیدگی بشه امیر. تا رشد کنه، بشه اون درختی که ثمر می‌ده. تو یه بار این نهالی که تازه جون گرفته بود و داشت رشد می‌کرد خراب کردی... سرپا کردن دوباره‌ش زحمت داره، به این راحتیا نیست.

بهترین زن دنیا شدن ممکن نیست نوشین اما بهترینِ خودت بودن چرا.

هیچ‌وقت برای تلافی دست رو غیرت مردت نذار. تو سر لج و لجبازی شروع می‌کنی اما ذهن اون جدی‌جدی تا بدترین جاها می‌ره.

گاهی گمان نمی‌کنی ولی خوب می‌شود ‫گاهی نمی‌شود که نمی‌شود که نمی‌شود ‫گاهی بساط عیش خودش جور می‌شود ‫گاهی دگر تهیه به دستور می‌شود ‫گه جور می‌شود خود آن بی‌مقدمه ‫گه با دو صد مقدمه ناجور می‌شود ‫گاهی هزار دوره دعا بی‌اجابت است ‫گاهی نگفته قرعه به نام تو می‌شود ‫گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست ‫گاهی تمام شهر گدای تو می‌شود ‫گاهی برای خنده دلم تنگ می‌شود ‫گاهی دلم تراشه‌ای از سنگ می‌شود ‫گویی به خواب بود جوانی‌مان گذشت ‫گاهی چه زود فرصتمان دیر می‌شود»

-مامک می‌گفت حرف باد هواس، می‌آد و می‌ره، اما یه شب یه حرفایی شنیدم که اومدن و نرفتن! موندن، شدن فکر و خیال، شدن اما و اگر، این‌قدر موندن و ریشه دوندن که شدن سد، شدن فاصله... فاصله بین من و تو!

«دل‌آزرده را سخت باشد سخن» "سعدی

«گفتیم که عقل از همه کاری به در آید بیچاره فرو ماند، چو عشقش به سر افتاد» "سعدی"

«تو که از صورت حال دل ما بی‌خبری غم دل با تو نگویم که ندانی دردم»

دنیا با خنده به تمام برنامه‌ریزی‌های کوچک و بزرگ ما نگاه می‌کند."

‫"این دنیا پر از آدماییه که دلشون یه صندوقچه پر از رازای نگفته‌س. رازایی که خیلیاشون سر به مُهر باقی می‌مونن. چون برملا شدنشون دیگه حکم نوش‌دارو بعد از مرگ سهرابو داره.