کتاب عادت های اتمی

«از یک جنبه کسی موفق می‌شود که بتواند بر کسالت هر روز تمرین‌کردن و بارهاوبارها وزنه‌ای را زدن، فائق شود».

در درازمدت، ما محصول محیطی هستیم که در آن زندگی می‌کنیم. رک‌وپوست‌کنده بگویم: هرگز ندیده‌ام کسی در محیط منفی به عادت‌های مثبت پایبند باشد.

اگر هیچ‌چیز تغییر نکند، نباید منتظر هیچ تغییری باشید.

قوی‌ترین پیامدها با تأخیر از راه می‌رسد.

کیفیت زندگی‌مان، در درازمدت، به کیفیت عادت‌های‌مان بستگی دارد

تغییر رفتار حقیقی، تغییری در هویت است. شاید در ابتدا انگیزه‌ای باعث شود که عادتی را شروع کنید؛ ولی در ادامه تنها عاملی که باعث می‌شود به عادتی پایبند بمانید، این است که جزئی از هویت‌تان شود

۱- تصمیم بگیرید که چه‌جور آدمی می‌خواهید باشید. ۲- با بُردهای کوچک، آن را به خودتان اثبات کنید.

با عادت‌های همیشگی به نتایج همیشگی می‌رسیم؛ اما با عادت‌های بهتر هر نتیجه‌ای ممکن است.

در مسیر من از کمای تلقین‌شده تا ورزشکار منتخب آمریکاشدن، صرفاً یک‌لحظهٔ تعیین‌کننده وجود نداشت؛ برعکس، در این مسیر لحظه‌های تعیین‌کننده فراوان بود. پیشرفت من یک تکامل تدریجی بود؛ نواری بلند از پیروزی‌های کوچک و پیشرفت‌های ریز

روزی یک درصد پیشرفت

کارل یونگ: «تا زمانی که ناخودآگاه‌تان را هشیار نسازید، ضمیر ناخودآگاه زندگی‌تان را راهبری می‌کند و شما آن را تقدیر خود می‌خوانید».

برای آنکه به بهترین نسخه از خودتان تبدیل شوید، باید دائماً باورهای‌تان را تصحیح کنید و هویت‌تان را ارتقا و بسط دهید.

همهٔ ما شکست‌هایی را تجربه می‌کنیم؛ اما کیفیت زندگی‌مان، در درازمدت، به کیفیت عادت‌های‌مان بستگی دارد.

وقتی در عوضِ نتیجه، عاشق روند باشید، مجبور نیستید انتظار بکشید تا به خود، مجوز خوشبخت‌بودن بدهید. شما هر زمان که سیستم‌تان کار می‌کند، می‌توانید احساس خوشبختی کنید. سیستم به اَشکال مختلفی می‌تواند موفق باشد، نه فقط به شکلی که در ابتدا تجسمش کرده‌اید.

دوندگان ماه‌ها تلاش می‌کنند؛ ولی به‌محض آنکه از خط پایان می‌گذرند، از تمرین‌کردن دست می‌کشند. دیگر مسابقه در کار نیست تا به آنان انگیزه بدهد. وقتی تمام سخت‌کوشی‌تان را بر هدف معینی متمرکز کنید، هنگامی که به آن هدف دست می‌یابید، چه‌چیز باقی می‌ماند که شما را به جلو براند؟ به همین خاطر است که بسیاری از افراد پس از برآورده‌ساختن یک هدف به عادت سابق خود بازمی‌گردند.

«برای نوشتن یک کتاب بزرگ، باید ابتدا خودتان آن کتاب را زندگی کنید».

انتخاب‌ها تفاوت میان کسی که هستید و کسی که می‌توانستید باشید را تعیین می‌کند.

آنچه واقعاً باید تغییر دهیم، سیستمی است که چنین نتایجی را به بار می‌آورد. وقتی مسائل را در سطح نتایج حل می‌کنید، صرفاً به‌صورت موقت آن را حل کرده‌اید.

من از چهارسالگی بیسبال بازی کرده بودم و برای کسی که این همه سال بازی و تلاش کرده، کنار گذاشته‌شدن از تیم سخت بود

پیشرفت من یک تکامل تدریجی بود؛ نواری بلند از پیروزی‌های کوچک و پیشرفت‌های ریز.

منظور از عادت اتمی، تغییری کوچک، دستاوردی جزئی و پیشرفت یک‌درصدی است. عادت‌های اتمی صرفاً عادت‌های قدیمی نیست؛ هرچند که این عادت‌ها کوچک هستند. آن‌ها عادت‌های کوچک و جزئی از یک سیستم بزرگ‌تر هستند. درست همان گونه که ساختمان مولکول از اتم‌ها تشکیل می‌شود، ساختمان نتایج بزرگ از عادت‌های اتمی تشکیل می‌شود. عادت‌ها اتم‌های سازندهٔ زندگی ما هستند. هر اتم، واحدی بنیادی است که در بهبود و اصلاح کلی ما نقش دارد

افرادی که در پاداش‌های دور و معوّق بهتر عمل می‌کنند، در آزمون اس.ای.تی نمرات بالاتری می‌گیرند، کمتر به مواد مخدر آلوده می‌شوند و کمتر به پرخوری دچار می‌شوند،

پیشرفت‌کردن در چنین روزهایی که انجام عادتی، آزاردهنده، عذاب‌آور یا فرساینده می‌شود، آدمِ حرفه‌ای را از شخصِ آماتور متمایز می‌کند.

البته پای‌ورزی، ثبات و اراده شرط لازم موفقیت است؛ ولی شیوهٔ تقویت این قابلیت‌ها این نیست که از نظر شخصی بیشتر منضبط باشید. راهش فراهم‌کردن محیطی است که بیشتر منضبط باشد.

تا وقتی باورهای زیرینی را که به رفتار گذشته‌تان گرایش دارند، تغییر ندهید، دشوار می‌توانید عادت‌های‌تان را عوض کنید. شما برنامه و هدف تازه‌ای دارید؛ اما کیستی یا هویت‌تان را تغییر نداده‌اید.

به همان ترتیب، تغییر خفیفی در عادت‌های روزانهٔ شما می‌تواند زندگی‌تان را به مقصدی بسیار متفاوت رهنمون کند.

زمان، شکاف میان موفقیت و ناکامی را بزرگ‌تر می‌کند.

ما روی افرادی که در نهایت برنده می‌شوند، تمرکز می‌کنیم، بازمانده‌ها، و به غلط می‌پنداریم که هدف‌های بلندپروازانه به موفقیت منجر می‌شوند و در همان حال از افرادی که همان هدف‌ها را داشته؛ ولی ناکام مانده‌اند، غافل می‌گردیم.

برنده‌ها و بازنده‌ها اهداف یکسانی دارند.

بسیاری مواقع خودمان را متقاعد می‌کنیم که برای موفقیت‌های بزرگ باید به اقدامات بزرگ دست بزنیم.