کتاب درمان وسواس

فردی نگران به جهنم رفتن است، فرد دیگری نگران حمله به کودکان است، شخصی از سرویس بهداشتی عمومی استفاده نمی کند. اما صرف نظر از نگرانی های خاص، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده الگوی دوره ای همیشه یکسان است.

اگر پاسخ معمولی شما فرار یا انجام مراسمی (مانند متوقف کردن فیلم توسط دیوید یا شستن دستان توسط لورا قبل از غذا خوردن) بوده است، دیگر این عمل را متوقف خواهید کرد. راهی دیگر بگویید، شما به تدریج با ترس خود روبرو خواهید شد و در مقابل انجام کارهایی که معمولاً برای بهتر شدن انجام می دهید، مقاومت خواهید کرد. برخلاف اجبار و اجتناب، که تسکین کوتاه مدت را به قیمت رنج طولانی مدت فراهم می کند، ERP باعث ناراحتی کوتاه مدت در خدمات تسکین معنادار بلند مدت می شود

شخصی که از رفتن به جهنم می ترسد مکرراً نماز می خواند، مبلغی را به امور خیریه اهدا می کند یا از کشیشی اطمینان می خواهد

فردی نگران باقی ماندن مایع ظرفشویی در ظروف است و از بلع بقایای آن توسط خانواده اش می ترسد

اما دلیل اینکه مغز مدام سیستم هشدار را تحریک می کند این است که اجتناب و اجبار را به شما یاد دهد که این شرایط خطرناک است. منطقی است که در بازی پنهان کاری و جستجو نقاط خوبی برای پنهان شدن یافت می شود. هر وقت پنهان می‌شوید، ناخواسته به مغز خود یاد می دهید که بیشتر و بیشتر دنیای شما خطرناک است.

بهترین راه برای اینکه مغز این شرایط را نسبتاً ایمن طبقه بندی کند، این است که عمداً زنگ هشدار را تحریک کرده و در هنگام زنگ هشدار در وضعیت ترسناک باقی بمانید. این ترسناک و ناراحت کننده است، اما مغز از نزدیک می فهمد که برای ایمن ماندن اقدامی لازم نیست، زیرا شرایط نسبتاً بی خطر است.

چه اتفاقی می‌افتد اگر لورا چند روز هر روز بدون شستن دستهایش غذا بخورد؟ به احتمال زیاد بیمار نخواهد شد. احتمالاً یک یا دو وعده غذایی دشوار می خورَد، اما آن قسمت های اضطرابی احتمالاً کوتاه تر و شدیدتر از آنچه معتقد است، خواهد بود. و همینطور که روزهای بیشتری بدون بیمار شدن پشت سر هم قرار بگیرد، او فکر متفاوتی در مورد شستن دستها قبل از غذا می کند.

در کودکانی که تمایل به ساکت بودن دارند و افکار و احساسات ناراحت کننده خود را برای خود نگه می دارند، خطر ابتلا به اختلال وسواسی جبری کمی افزایش می یابد.

آیا می دانید مغز هر فرد سیستم هشداری در درون خود دارد؟ آن سیستم هشدار به نام آمیگدالاست. وظیفه آمیگدالا تشخیص خطر و آماده کردن افراد برای اقدام است.

روی هم رفته این ناهنجاریهای عملکردی نشان می دهد که افراد مبتلا به اختلال وسواسی جبری ممکن است با مشکلات مهار رفتاری و تشخیص خطا دست و پنجه نرم کنند. مهار رفتاری توانایی جلوگیری از انجام رفتاری است که ممکن است بخواهید انجام دهید اما می دانید نباید آن را انجام دهید.

احمقانه خواندن افکار توصیه نمی شود زیرا قضاوت است و شما در حال مشاهده بدون قضاوت هستید. همچنین توصیه نمی شود که آنها را افکار اختلال وسواسی جبری بخوانید زیرا اغلب شکلی ظریف از اطمینان است.

شخصی که از رفتن به جهنم می ترسد مکرراً نماز می خواند

اما وسواس اختلال وسواسی جبری بسیاری از موضوعات دیگر را نیز شامل می شود از جمله: - نگرانی از آلودگی در مورد میکروب ها، ویروس ها یا مواد شیمیایی - صدمه زدن به دیگران، اغلب به روشهای ترسیمی و بسیار ناراحت کننده - خودزنی، ترس از خودزنی، یا وسواس خودکشی - افکار جنسی (تصاویری از اعمال جنسی نامناسب یا اعمال دیگری که فرد حس کند با واقعیت سازگار نیست.) - روابط عاطفی، از جمله ناراحتی در مورد اینکه آیا شریک زندگی فردی اشتباهی است. - عقاید اخلاقی یا مذهبی و اضطراب در مورد فردی بد یا شر بودن - سلامتی و اضطراب در مورد داشتن بیماری کشنده

رفتارهای خاصی که برای احساس امنیت انجام می شود، رفتارهایی اجباریست. این الگوی پریشانی شدید و به دنبال آن تلاش برای فرار از پریشانی، مشخصه بیماری اختلال وسواسی جبری است. به نظر می رسد که تسکین معنادار کوتاه مدت را فراهم می کند، اما متأسفانه پریشانی همیشه برمی گردد. بنابراین توالی دوباره، دوباره، و دوباره و دوباره و دوباره و دوباره اتفاق می افتد ... برای درک بهتر این چرخه بیایید نوع اختلال وسواسی جبری را که اکثر مردم با آن آشنا نیستند، در نظر بگیریم: نگرانی های مربوط به آلودگی.

شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی MBCT نوعی درمان است که در آن افراد یاد می گیرند با نگرش کنجکاوی و گشودگی به افکار و احساسات خود پاسخ دهند. به افراد آموخته می شود که افکار، احساسات، شورها و هیجانات خود را به شکل تجارب روانشناختی موقتی بدون قضاوت مشاهده کنند. عمل یادگیری و آگاه بودن در لحظه حال را ذهن آگاهی می نامیم

ERP تراپی، درمانی است که در آن انتخاب می کنید که به طور مکرر با موقعیت هایی روبرو شوید که باعث ترس و افکار سرزده شوند. رویارویی با این شرایط مواجهه نامیده می شود زیرا خود را در معرض آنها قرار می دهید. پیشگیری از واکنش یا اجتناب، به این معنی است که از بروز الگوی پاسخ طبیعی که قبلا استفاده می‌کردید، جلوگیری می کنید. بنابراین اگر پاسخ معمولی شما فرار یا انجام مراسمی (مانند متوقف کردن فیلم توسط دیوید یا شستن دستان توسط لورا قبل از غذا خوردن) بوده است، دیگر این عمل را متوقف خواهید کرد. راهی دیگر بگویید، شما به تدریج با ترس خود روبرو خواهید شد و در مقابل انجام کارهایی که معمولاً برای بهتر شدن انجام می دهید، مقاومت خواهید کرد. برخلاف اجبار و اجتناب، که تسکین کوتاه مدت را به قیمت رنج طولانی مدت فراهم می کند،

پذیرش و تعهد درمانی پذیرش و تعهد درمانی یا (ACT) از پشتیبانی پژوهشی متوسطی برای درمان اختلال وسواسی جبری برخوردار است. ACT از جنبه های مفید زیادی برخوردار است که در طول این کتاب از آنها استفاده خواهیم کرد. مانند MBCT، پذیرش و تعهد درمانی بر اهمیت یادگیری چگونگی مشاهده ذهنی افکار و احساسات ناخواسته و جایگزینی برای مقاومت در برابر آنها تأکید می کند. ACT بر این ایده تأکید می‌کند که زندگی ذاتاً شامل درد است و اغلب عدم تمایل ما به تجربه این درد اجتناب ناپذیر است که در نهایت درد بیشتری به ما تحمیل می کند. ACT به ما می آموزد که با پذیرش درد اصلی می توان این درد اضافی را از بین برد. در زمینه اختلال وسواسی جبری، پذیرش و تعهد درمانی منطقی به نظر می رسد

افسردگی. بیشتر افراد مبتلا به افسردگی جریان ناخوشایندی از افکار منفی را گزارش می دهند که به نظر می رسد دیگر نمی توانند فکر کردن درباره آنها را متوقف کنند. این خیلی با وسواس فرق نمی کند، اما تفاوت اصلی این است که این افکار با احساس غم و اندوه همراه هستند، نه ترس. همچنین افسردگی با رفتار اجتنابی قابل توجهی در ارتباط است، که می تواند شبیه رفتار اجتنابی مشاهده شده در اختلال وسواسی جبری باشد. با این حال فردی که افسردگی را تجربه می کند از شغل و روابط اجتماعی خود اجتناب می نماید زیرا احساس می کند انجام این کارها بیهوده یا ناامیدانه است، نه به این دلیل که از انجام آنها ترس دارد.

اختلال اضطراب عمومی GAD تشخیص GAD و اختلال وسواسی جبری بسیار دشوار است. افراد مبتلا به GAD ممکن است نگرانی هایی شبیه نگرانی های نوع اختلال وسواسی جبری مانند مرگ یکی از عزیزان داشته باشند. تعیین اینکه نگرانی GAD به کجا پایان می یابد و وسواس فکری آغاز می شود، می تواند چالش برانگیز باشد، اگرچه تمایز مهم میزان عدم اطمینان درگیر نگرانی و علت آن است. فرد مبتلا به GAD هر بار که عزیزش سوار هواپیما می شود یا به مسافرت طولانی زمینی می‌رود نگران است، در حالی که فرد مبتلا به اختلال وسواسی جبری هر وقت فکر سرزده ای درباره چنین شرایطی دارد، نگران است. افراد مبتلا به GAD معمولاً نگران گرایش جنسی، آسیب رساندن به دیگران یا از دست دادن کنترل (مانند اختلال وسواسی جبری) نیستند.

اختلال بیش فعالی و نقص توجه ADHD اغلب اوقات افرادی که اضطراب شدید دارند به سختی می توانند تمرکز کنند. آنها مشغول نگرانی ها و تهدیدهایی هستند که تصور می کنند فقط خودشان درک می کنند. این موضوع می تواند آنها را بی‌توجه نشان دهد. به همین دلیل بسیاری از افراد به ویژه کودکان به نادرست مبتلا به ADHD تشخیص داده می شوند، اگرچه مسائل مربوط به بی توجهی آنها در واقع یکی از علائم اختلال وسواسی جبری است. افرادی که بیش فعالی دارند بیش از حد برنامه هایشان را به تعویق می اندازند و حتی از کارهای بسیار مهم اجتناب می کنند.

اختلالات اشتها. اختلالات خوردن گاهی اوقات می تواند اختلال وسواسی جبری به نظر برسد، زیرا افراد اغلب وسواس در مورد غذا و تصویر بدن را گزارش می کنند علاوه بر این اجتناب از خوردن را می توان نوعی اجبار (عدم غذا خوردن) دانست. با این حال اختلالات خوردن از اختلال وسواسی جبری متمایز است زیرا فرد مبتلا به اختلال خوردن منحصراً بر روی غذا و تصویر بدن تمرکز دارد، در حالی که فردی با اختلال وسواس فکری تمایل به وسواس در مورد موارد مختلف دارد.

اختلال شخصیت وسواسی-اجباری OCPD. OCPD شامل الگویی از کمال‌گرایی و سختی است که غالباً در زندگی فرد اختلال قابل توجهی ایجاد می کند - اما این الگو به جای ترسی ناشی از ترجیحات اوست. همانطور که در فصل ۱ بحث شد، مردم اغلب "اختلال وسواسی جبری بودن" را توصیف می کنند تا گرایش به انجام کارها را به روشی خاص توصیف کنند. این ویژگی در واقع بیشتر مشخصه OCPD است، جایی که افراد به سختی به برخی از ترجیحات پایبند هستند تا اینکه این رفتارها را به عنوان تلاشی برای فرار از ترس شدید انجام دهند. اکنون که با برخی دیگر از اختلالات آشنا شدید، اگر فکر می کنید که اشتباه تشخیص داده شده اید، نگرانی های خود را با درمانگر معتمدی در میان بگذارید.

حداقل ۹۰ درصد افراد "عادی" افکار سرزده ای دارند با محتوایی مشابه آنچه توسط افراد مبتلا به اختلال وسواسی جبری تجربه می کنند.

وسواس ناب اصطلاحی است که اغلب برای توصیف بسیاری از انواع مختلف اختلال وسواسی جبری استفاده می شود که به نظر می رسد وسواس علائم اصلی آن باشد. اختلال وسواسی جبری مضر، اختلال وسواسی جبری پدوفیلی، اختلال وسواسی جبری جهت گیری جنسی، اختلال وسواسی جبری سلامتی و اختلال وسواسی جبری بیم مذهبی همه به طور کلی به عنوان وسواس ناب طبقه بندی می شوند.

این افراد تمرکز زیادی بر روی بدن خود دارند، که اغلب منجر به مشاهده انواع احساسات بدنی می‌شود که برای اکثر افراد دیگر مورد توجه قرار نمی گیرد. این احساسات طبیعی به عنوان علائم سوءتفسیر می شوند و دلیل دیگری برای هشدار هستند. از آنجا که احساسات بدنی باعث ترس می شود، اغلب از هر چیز مرتبط با ورزش یا کافئین اجتناب می کنند. با اختلال وسواسی جبری سلامتی اغلب اطمینان خاطر قابل توجهی وجود دارد. ممکن است فردی از دیگران بپرسد: «این توده را می بینی؟ آیا فکر می کنی سرطان است؟" یا "دکترم می گوید خوبم، اما آیا فکر می کنی این می‌تواند مسئله جدی تری باشد؟"

فردی که دارای بینش مذهبی است بارها دعا می کند، اعتراف می کند یا از رهبران مذهبی اطمینان می خواهد. هر زمان که شخص فکری کفرآمیز داشته باشد، سعی می کند با خواندن دعایی خاص، ناراحتی را کاهش دهد و فکر کفرآمیز را خنثی کند و خود را متقاعد کند که در واقع خدا را دوست دارد.

اما دلیل اینکه مغز مدام سیستم هشدار را تحریک می کند این است که اجتناب و اجبار را به شما یاد دهد که این شرایط خطرناک است. منطقی است که در بازی پنهان کاری و جستجو نقاط خوبی برای پنهان شدن یافت می شود. هر وقت پنهان می‌شوید، ناخواسته به مغز خود یاد می دهید که بیشتر و بیشتر دنیای شما خطرناک است. امیدوارم با تکنیک هایی که در ادامه می بینید رنج تان هیچ ارتباطی با کمبود تلاش یا مخفی کاری نداشته باشد. خوشبختانه می توانید جوینده شوید چون این یک بازی است که در واقع می توانید بر آن تسلط داشته باشید! هنگامی که بیشتر به دنبال اختلال وسواسی جبری می روید، به مغز خود یاد می دهید که دیگر نیازی به پنهان شدن از دنیا نیست. این روش اغلب ایمن است و می توانید احساس ترس را کنترل کنید.

قبلاً در مورد ایده پیشگیری از مواجهه و پاسخ (ERP) در فصل ۱ بحث کرده ایم. اگر می توانید بدون استفاده از اجبار، تشریفات یا اجتناب از حالت اجباری، مرتباً با موقعیت های ترسناک روبرو شوید، ترس از این موارد کاهش می یابد. می توانیم این اصل را در مورد افکار سرزده نیز اعمال کنیم. اگر مرتباً بدون استفاده از اجبار با افکار سرزده روبرو شوید، ترس از این افکار کاهش می یابد. همانطور که قبلاً اشاره شد باید زنگ هشدار را بزنیم و سپس در وضعیت باقی بمانیم تا زمانی که زنگ هشدار متوقف شود. یکی از راه های انجام این کار این است که لیستی از تمام افکار سرزده خود تهیه کنید و سپس از این لیست ضبط صوتی کنید. سپس می توانید آن ضبط را بصورت حلقه ای (بارها و بارها) گوش دهید تا افکار سرزده دیگر شما را نترساند.

بسیاری از مردم به این استراتژی اعتراض می کنند و خاطرنشان می کنند: "اگر فقط با شنیدن آنها می توانستم به این افکار عادت کنم، دیگر از این مسائل گذشته بودم! من قبلاً این افکار را یک میلیون بار در ذهنم شنیده ام. بعضی روزها در تمام روز همه اش چنین چیزهایی می شنوم!" مهم است که بدانید گرچه احتمالاً بارها این افکار را شنیده اید، اما همیشه با اجبار یا اجتناب به آنها پاسخ داده اید. سعی کرده اید این افکار را نادیده بگیرید یا آنها را سرکوب کنید یا از آنها دوری کنید. ممکن است سعی کرده باشید آنها را تجزیه و تحلیل کنید به این امید که خود را متقاعد کنید که غیر منطقی هستند، یا اینکه مراسم دیگری انجام داده اید تا سعی کنید احساس بهتری نسبت به این افکار داشته باشید.

راه دیگری که می توانید از افکار کوچک شروع کنید این است که فقط به جای جملات کامل از چند کلمه ناراحت کننده استفاده کنید. به عنوان مثال شخصی که از ازدواج با شخص اشتباه می ترسد، اما کاملاً آماده نیست که ترسناک ترین افکار خود را بنویسد، ممکن است فقط کلمات "طلاق، جدایی، ازدواج بد" را بنویسد. قبل از اینکه بنویسد: "اگر طلاق بگیرم چه می شود؟ شاید باید جدا شوم. ممکن است در میانه ازدواجی بد باشم. " هیچ قدمی هرگز خیلی کوچک نیست، به شرطی که شما را به سمت ترس خود سوق دهد! طول ضبط چقدر باید باشد؟ طول ضبط به‌تعداد افکار شما بستگی خواهد داشت. از آنجا که به‌صورت حلقه‌ای گوش خواهید داد، می‌تواند کوتاه باشد ولی در مدت زمان طولانی گوش دهید.