کتاب درمان وسواس

فردی نگران به جهنم رفتن است، فرد دیگری نگران حمله به کودکان است، شخصی از سرویس بهداشتی عمومی استفاده نمی کند. اما صرف نظر از نگرانی های خاص، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده الگوی دوره ای همیشه یکسان است.

اگر پاسخ معمولی شما فرار یا انجام مراسمی (مانند متوقف کردن فیلم توسط دیوید یا شستن دستان توسط لورا قبل از غذا خوردن) بوده است، دیگر این عمل را متوقف خواهید کرد. راهی دیگر بگویید، شما به تدریج با ترس خود روبرو خواهید شد و در مقابل انجام کارهایی که معمولاً برای بهتر شدن انجام می دهید، مقاومت خواهید کرد. برخلاف اجبار و اجتناب، که تسکین کوتاه مدت را به قیمت رنج طولانی مدت فراهم می کند، ERP باعث ناراحتی کوتاه مدت در خدمات تسکین معنادار بلند مدت می شود

شخصی که از رفتن به جهنم می ترسد مکرراً نماز می خواند، مبلغی را به امور خیریه اهدا می کند یا از کشیشی اطمینان می خواهد

فردی نگران باقی ماندن مایع ظرفشویی در ظروف است و از بلع بقایای آن توسط خانواده اش می ترسد

اما دلیل اینکه مغز مدام سیستم هشدار را تحریک می کند این است که اجتناب و اجبار را به شما یاد دهد که این شرایط خطرناک است. منطقی است که در بازی پنهان کاری و جستجو نقاط خوبی برای پنهان شدن یافت می شود. هر وقت پنهان می‌شوید، ناخواسته به مغز خود یاد می دهید که بیشتر و بیشتر دنیای شما خطرناک است.

بهترین راه برای اینکه مغز این شرایط را نسبتاً ایمن طبقه بندی کند، این است که عمداً زنگ هشدار را تحریک کرده و در هنگام زنگ هشدار در وضعیت ترسناک باقی بمانید. این ترسناک و ناراحت کننده است، اما مغز از نزدیک می فهمد که برای ایمن ماندن اقدامی لازم نیست، زیرا شرایط نسبتاً بی خطر است.

چه اتفاقی می‌افتد اگر لورا چند روز هر روز بدون شستن دستهایش غذا بخورد؟ به احتمال زیاد بیمار نخواهد شد. احتمالاً یک یا دو وعده غذایی دشوار می خورَد، اما آن قسمت های اضطرابی احتمالاً کوتاه تر و شدیدتر از آنچه معتقد است، خواهد بود. و همینطور که روزهای بیشتری بدون بیمار شدن پشت سر هم قرار بگیرد، او فکر متفاوتی در مورد شستن دستها قبل از غذا می کند.

در کودکانی که تمایل به ساکت بودن دارند و افکار و احساسات ناراحت کننده خود را برای خود نگه می دارند، خطر ابتلا به اختلال وسواسی جبری کمی افزایش می یابد.

آیا می دانید مغز هر فرد سیستم هشداری در درون خود دارد؟ آن سیستم هشدار به نام آمیگدالاست. وظیفه آمیگدالا تشخیص خطر و آماده کردن افراد برای اقدام است.

روی هم رفته این ناهنجاریهای عملکردی نشان می دهد که افراد مبتلا به اختلال وسواسی جبری ممکن است با مشکلات مهار رفتاری و تشخیص خطا دست و پنجه نرم کنند. مهار رفتاری توانایی جلوگیری از انجام رفتاری است که ممکن است بخواهید انجام دهید اما می دانید نباید آن را انجام دهید.

احمقانه خواندن افکار توصیه نمی شود زیرا قضاوت است و شما در حال مشاهده بدون قضاوت هستید. همچنین توصیه نمی شود که آنها را افکار اختلال وسواسی جبری بخوانید زیرا اغلب شکلی ظریف از اطمینان است.