کتاب چرا آدم های خوب کارهای بد می کنند

بعد، روی این تودهٔ رو به افزایش احساس گناه و ترس و شرمندگی را با لبخندی زیبا به‌پهنای صورتمان می‌پوشانیم، خودمان را خوشحال و راضی نشان می‌دهیم و وانمود می‌کنیم دردی که مثل خوره به جانمان افتاده درواقع خیلی هم آزاردهنده نیست. این نوع خودویرانگری صرفاً تحریف و روبرگرداندن از واقعیت است که نمی‌گذارد با دردورنجی مواجه شویم که در درونمان تلنبار کرده‌ایم. ناراحتی‌ها و رنجش‌هایی که نمی‌دانیم چگونه از عهده‌شان برآییم، احساس شرمندگی و ترسی که نَفْس ما را تهدید می‌کند، و موارد خجالت‌آوری که عزت‌نفسمان را کاهش می‌دهد، همگی در درون ما تلنبار شده‌اند. و وقتی ما آدم‌های خوب حاضریم هرکاری کنیم تا با آنچه خیال می‌کنیم چاهی بی‌انتها از رنج‌های درونی ماست مواجه نشویم، به هر کار بد و ناپسندی تن می‌دهیم.

بسیاری از ما تمام مدت بار سنگین عذاب وجدان را به‌دوش می‌کشیم. از اینکه همان آدمی نشده‌ایم که نَفْس ما آرزویش را داشت، احساس گناه می‌کنیم. بابت کارهایی که از سرِ اجبار یا برای جلب محبت و احترام انجام داده‌ایم، احساس شرمندگی می‌کنیم. خجالت می‌کشیم که برای رفع خواسته‌ها و نیازهایمان از دیگران سوءاستفاده کرده‌ایم. دربارهٔ تصمیماتی که از سرِ ندانم‌کاری و به‌منظور انتقام‌جویی یا لذتی آنی گرفتیم، احساس بدی داریم. بابت همهٔ زیاده‌روی‌ها و سهل‌انگاری‌ها و بی‌ملاحظگی‌هایی که کرده‌ایم، متأسف و پشیمانیم. بسیاری از ما این احساسات ناگوار را در خود سرکوب می‌کنیم و بدون تأیید و پذیرش آنها به زندگی ادامه می‌دهیم. خیال می‌کنیم به نفعمان است که با آخرین سرعت پیش برویم و نگذاریم دردهایمان به ما برسند، انگار که بخواهیم از سایه‌مان فرار کنیم.

برای اینکه از اصالت و یکپارچگی برخوردار باشیم، لازم است که در همهٔ حیطه‌های زندگی‌مان تعادل برقرار کنیم و با خودمان و گذشته‌مان کنار بیاییم. وقتی صادقانه و شرافتمندانه زندگی کنیم، می‌توانیم سرمان را بالا بگیریم و خودمان را به‌وضوح در معرض دید قرار بدهیم. دیگر لازم نمی‌بینیم واقعیت وجودی و کارهایمان را از کسی پنهان کنیم و نمی‌ترسیم که مبادا دیگران از عادات و رفتارهای روزانه‌مان سر در بیاورند. وقتی سرشتِ فریبکار ما با پادزهر اصالت و یکپارچگی متعادل شود، اعتمادبه‌نفس‌مان بالا می‌رود و به‌راحتی می‌توانیم خانه و زندگی‌مان را به همه نشان بدهیم و بگذاریم از شغل و حساب بانکی و امور مالی ما سر دربیاورند و از این بابت که شهروندی مسئول و عضوی مفید و مؤثر در جامعه‌مان هستیم، به خودمان ببالیم