اوتیسم، نوعی اختلال رشدی نیز محسوب میشود. این اختلال، بر بسیاری از ابعاد رشدی و تکاملی کودک، تأثیر میگذارد. وجود چنین نقصی، سبب میشود که کودکان مبتلا به اوتیسم، بهوسیله حواس خود، اطلاعات را به گونهای دیگر پردازش کنند. بهاینصورت آنها، نسبت به محیط اطرافشان، بیشازحد واکنش نشان میدهند یا برعکس، عکسالعمل کمی از خود بروز میدهند. این کودکان، با کجخلقی و یا کنارهگیری کردن از دیگران، مشکلات شنوایی، لامسه، بویایی و یا حرکتی خود را، از دید دیگران مخفی نگاه میدارند. این امر، سبب میشود که این کودکان نتوانند تأثیر متقابل را از دیگران دریافت کنند، تأثیری که برای رشد و تکامل بدان نیازمندند.