کتاب معجزه گر خاموش

شما راجع به آیندهٔ خود تصمیم نمی‌گیرید، بلکه راجع به عادت‌هایتان تصمیم می‌گیرید. این عادت‌هایتان هستند که آینده شما را می سازند. پس اگر الان موفق نیستید، عادت‌هایتان را تغییر دهید... اگر چیزی را باور نمی‌کنید... دلیل بر نبودنش نیست که... دلیلش محدودبودن فکر شماست

تنهایی، طبیعتِ شماست. تنها متولد شده‌اید و تنها می‌میرید. و بدون این‌که متوجه شوید، بی‌هیچ هوشیاری ای، تنها زندگی می‌کنید. شما فرق بین تنهایی و تنهابودن را نمی‌دانید، خودتان برای خودتان کافی هستید.

فقط یک چیز می‌تواند رؤیا را به ناممکن تبدیل کند: ترس از شکست.

اگر انتظار بهترین‌ها را داشته باشید، بدون استثنا بهترین‌ها برایتان اتفاق خواهد افتاد.

تو آن چیزی را جذب می‌کنی که هستی!

عجیب است انسان‌هایی که کمال را به خاطر سفر حقیر می‌شمارند، به کُندی نیز به جایی نمی‌رسند؛

هنگامی که آرامش ذهن را به عنوان یگانه هدف خود برمی گزینیم، فقط افکار ماست که باید تغییر یابد تا آرامش را تجربه کنیم.

فکرت را به لحظاتی متمرکز کن که به خواسته‌هایت رسیده‌ای و این قدرت به تو یاری می‌دهد تا به خواسته‌ات برسی.

هدفمند؛ صبور و فعال باشید

فقط یک چیز می‌تواند رؤیا را به ناممکن تبدیل کند: ترس از شکست.

در تربیت مجدد ذهن باید به یاد آوریم حتی برای یک لحظه خاموش‌شدن را ارج بگذاریم و آرامشی را که در آن خاموشی حضور دارد، احساس کنیم. فقط خاموش باش! به هیچ قانونی نیازی نیست. فقط بگذار درس امروز، تو را ورای تفکر دنیا ببرد و نگرشت را از دیدگان جسم رها کن، فقط خاموش باش و گوش بسپار...

‫اگر در حال رسیدن به رؤیایتان بمیرید، خیلی بهتر از این است که اصلا ندانید رؤیای دارید و می‌توانید به آن برسید.

شما نمی‌توانید تاریکی را با تاریکی پیدا کنید، ولی می‌توانید چراغی را روشن کنید. خودت را به خاطر همه چیز ببخش و سپس دیگران را، شرم می‌تواند احساس ما از خودمان را ویران کند.

جهان آن‌چه را می‌خواهی به تو نمی‌دهد؛ بلکه آن‌چه را که برای رشد درونی‌ات نیاز داری به تو می‌دهد. تو مانند آهن ربا عمل می‌کنی. افراد و تجربیاتی را به سوی خود جذب می‌کنی که با طرز فکرت، با آرزوهایی که برای خود داری و با آن‌چه فکر می‌کنی ارزش داشتن آن را داری هماهنگ باشد.

ما وجود نداریم که جهان را تحت‌تأثیر خودمان قرار دهیم، ما وجود داریم که زندگیمان را به شیوه‌ای بگذرانیم که ما را شادمان سازد.

بزرگترین شکاف در زندگی، شکاف بین چیزی است که می‌دانیم و چیزی است که انجام می‌دهیم.

یکنواختی؛ ترس و خشم دلیل کوتاهی عمر ماست. با بیرون‌انداختن این پندارها از ذهن، عمر طولانی و مسرت‌بخشی برای خود رقم خواهیم زد.

هدف از زندگی، یافتنِ آن کمال و متجلّی‌کردن آن است. ‫پس بدیهی است جهان دیگر را براساس آن‌چه در این جهان می‌آموزیم، انتخاب می‌کنیم

هر آن‌چه به ذهن راه یابد می‌تواند شکل مادی آن تجلّی یابد، چرا که اگر غیر این بود به ذهن شما راه نمی‌یافت

که انسان هرگز چیزی را خلق نمی‌کند؛ وظیفه ما خلق‌کردن نیست، بلکه جذب‌کردن، آمیختن و گستردن چیزی است که پیشتر وجود داشته است.

آیا تاکنون اندیشیده‌اید که تمام افکاری که در طول زندگی در ذهنتان پرورانده‌اید و دانش و تجربیاتی که تمام عمر در ذهن خود اندوخته‌اید، پس از مرگ به کجا منتقل می‌شوند و به چه کار شما خواهند آمد!؟

اعتماد شما به احساسات درونی در واقع اعتماد به آن انرژی است که نیروی زندگی همهٔ عالم است.

آفتاب پراکنده ممکن است برگ را کمی گرم کند، اما اگر همین آفتاب با یک ذره بین متمرکز شود؛ می‌تواند بسوزاند.

تفاوت میان شکست و پیروزی، ایمان و اعتقادداشتن است.

بهترین اتفاقی را که ممکن است در زندگیتان بیفتد مجسم کنید و بدانید که کائنات قادر است حتی بهتر از آن را نیز به تصویر بکشد.

ذهن مال تو نیست، جامعه آن را به تو داده. قلب مال توست، خود خدا آن را داده است.

اگر آرزوی خانه‌ای جدید را داری، جهان به تو خانه‌ای جدید نمی‌دهد، اما اگر احساسی را که داشتن آن خانهٔ جدید به تو می‌دهد، به جهان منتقل کنی، جهان به آسانی به تو کمک می‌کند.

وقتی نیاز به تأیید را از دست می‌دهیم، وقتی قبول داریم که به حد کافی خوب هستیم؛

‫ما وجود نداریم که جهان را تحت‌تأثیر خودمان قرار دهیم، ما وجود داریم که زندگیمان را به شیوه‌ای بگذرانیم که ما را شادمان سازد.

خداوند طبیب توست، او روح تو را درمان می‌کند ودر کنار آبهای آرام تو را هدایت می‌کند و هیچ‌گاه اجازه نخواهد داد که مفهوم زندگی‌ات را از یاد ببری، ‫به او اعتماد داشته باش.