خیلی از بچهها، یا باید بگویم بیشتر بچهها، از توجه بیش از حد پدر و مادرها رنج میبرند. یعنی فوقالعاده به بچهها علاقه نشان میدهند. فوقالعاده از آنها مواظبت میکنند. بچه با ناراحتی از این مراقبت آگاه است و سعی میکند یکجوری خودش را از این وضع نجات دهد. از آنها دوری میکند تا زیر دیدشان نباشد. این بویژه در مورد تکفرزندها صدق میکند. و بیشترْ مادرها هستند که مقصرند.