بریده‌هایی از کتاب صلیب خونین

پادشاهان اروپایی از صدها سال پیش از آن مجبور بودند خود را دوستدار و پیرو پاپ‌ها، بالاترین مقام مذهبی در اروپا، معرفی کنند؛ برای همین باید به هر تصمیم خود، رنگ و بوی مذهبی می‌دادند. هنگامی که اکتشافات جغرافیایی آغاز شد، تمام این پادشاهان مدعی بودند که قصد دارند مسیحیت را گسترش دهند. بومی‌هایی که مسیحی می‌شدند مجبور بودند به پاپ و پادشاهان مسیحی احترام بگذارند؛ در این صورت احتمال شورش بسیار کمتر می‌شد. همچنین آن‌ها با دور شدن از فرهنگ بومی خود مصرف‌کنندهٔ کالاهای اروپایی می‌شدند.

انگلستان در آن سال‌ها به‌شدت با تجارت برده مبارزه می‌کرد. آن‌ها متوجه شده بودند که آفریقا سرشار از منابع معدنی است و برای بهره‌برداری از این معادن به نیروی کار سیاهان نیاز داشتند؛ به همین علت ناگهان علاقهٔ خود را به تجارت برده از دست دادند و کشتی‌هایشان روی دریاها به بازرسی کشتی‌های مختلف می‌پرداختند تا از حمل برده جلوگیری کنند.

همدستی و همراهی مبلّغان مذهبی با کشورهای مهاجم اروپایی باعث می‌شد بسیاری از افراد انقلابی و اعضای نهضت‌های آزادی‌بخش از آن‌ها بیزار و خشمگین باشند. در بعضی از کشورها پیروزی انقلاب برابر بود با پایان فعالیت کشیش‌های اروپایی. پاسخ یکی از مبارزان آفریقایی به کشیشی که از محدود شدن فعالیتش ناراضی بود بسیار مشهور است: «در آغاز ما سرزمین داشتیم و شما کتاب مقدس. اکنون ما کتاب مقدس داریم و شما سرزمین ما را در اختیار دارید.»

«میکل آنژ»، مجسمه‌ساز مشهور، تصمیم گرفت پیکرهٔ بزرگی را از این پاپ که سه برابر هیکل واقعی او بود بسازد. هنگامی که نمونهٔ گِلی مجسمه آماده شد یولیوس به تماشای آن رفت، میکل آنژ از او پرسید: «چطور است در دست چپ مجسمه کتابی قرار دهیم؟» پاپ لحظه‌ای مکث کرد، به مجسمه خیره شد و گفت: «شمشیری در دستش بگذار مرا با کتاب و قلم چه کار؟»

پاسخ یکی از مبارزان آفریقایی به کشیشی که از محدود شدن فعالیتش ناراضی بود بسیار مشهور است: «در آغاز ما سرزمین داشتیم و شما کتاب مقدس. اکنون ما کتاب مقدس داریم و شما سرزمین ما را در اختیار دارید.»