کتاب ۲۱ قانون مولانا

هر چیزی که بخوانی، هر چیزی که به آن گوش بدهی، هر چیزی که تماشا کنی، هر چیزی که به آن توجه کنی، همیشه آن را خواهی دید، آن را خواهی شنید، آن را درک می‌کنی و به آن تبدیل می‌شوی. همان‌طور که نیچه می‌گوید: «اگر به پرتگاه نگاه کنی بعد از مدتی پرتگاه هم به تو نگاه خواهد کرد.»

اگر به گل فکر کنی گلستان می‌شوی و اگر به خار، خارستان. این موضوع را مولانا خیلی وقت قبل فهمیده و درک کرده و به انسان‌ها یادآوری می‌کند. _ دقت کن که ذهنت را وقف چه چیزی می‌کنی. _ محور توجه تو چیست. _ تو تصمیم بگیر که به چه چیزی فکر کنی. _ تحت تأثیر تحمیل ذهن قرار نگیر. _ تصمیم بگیر که می‌خواهی ذهنت را به چه مشغول کنی و به آن نگاه کن... زیرا بعد از مدتی او نیز به تو نگاه خواهد کرد.

قانون سوم اگر خداوند چیزی قسمت کرده باشد؛ دست می‌آورد، باد می‌آورد، سیل می‌آورد. اما اگر خداوند قسمت تو نکرده باشد دست می‌برد، باد می‌برد و سیل هم می‌برد.

«هر چیزی که می‌خواهی، اگر بشود در آن یک خیر هست، اگر هم نشود در آن صد خیر هست.»

از ترس اینکه ممکن است اتفاقات بدی رخ بدهد سعی نکن زندگی را کنترل کنی. برای اتفاقات خوب زمان‌بندی نکن، بگذار زندگی همان‌طور که هست بیاید.

انسان با عقلش می‌آموزد ولی با قلبش می‌فهمد.

از این رو دقت کن به دنبال چه چیزی هستی چون تو در جستجوی هر چیزی که هستی آنی. اگر دنبال عشق می‌گردی عشق هستی. اگر دنبال دوستی می‌گردی دوست هستی. دنبال علم می‌گردی علم هستی. به دنبال هیجان می‌گردی هیجانی. به دنبال آرامش می‌گردی تو آرامش هستی. به دنبال موفقیت می‌گردی موفقیت هستی.

ثروت این است که هر اتفاقی برای ما افتاده باشد بازهم می‌توانیم در کنار هم بگوییم و بخندیم. اینکه هر اتفاقی افتاده باشد هنوز جسارتِ از نو شروع کردن را داریم

هر اتفاقی که برای ما رخ می‌دهد شرایط است نه نتیجه، آن چیزی که نتیجه را معلوم می‌کند این است که شرایط را چگونه تعبیر کنیم

آنهایی که برای رسیدن به هدفشان دنبال راه‌های کوتاه‌تر و میان‌بر هستند معمولاً یا راه را گم‌کرده یا هدفشان را غیرقابل‌دسترس می‌کنند.

جایی که شجاعت نباشد اسارت خواهد بود. آزاد بودن را انتخاب کن.

«باارزش‌ترین چیز در زندگی زمان است دقت کن آن را به چه کسی هدیه می‌دهی.»

اگر تسلیم شوی، روی دیگر سکه را نخواهی دید. اما وقتی‌که به زندگی شانسی دوباره می‌دهی به تقدیر هم اجازهٔ تغییر می‌دهی و لیاقت این را کسب می‌کنی که روی دیگر سکه را نیز تجربه کنی.

‫قانون ششم ‫زیبایی یک گل از بذر آن است و زیبایی یک انسان از خوبی و مهربانی قلبش نشأت می‌گیرد

رسالت خودت را واقعی کنی (مأموریت زندگی‌ات را اجرا کن.)

گاهی، از راه خارج شدن، در اصل وارد راه شدن است. راه افتادن مساوی است با زمین‌خوردن‌ها، بلندشدن‌ها و دوباره زخمی شدن‌ها. شجاعت با همهٔ این‌ها راه را رها نکردن و در جستجوی حقیقت بودن است.

لطفاً در درون خودت به دنبال این جواب‌ها باش؛ زیرا بزرگ‌ترین ثروت تو آنها هستند. (لطفاً هرکدام را در یک خط بنویس) آیا این پدیده علم توست، عقل توست، اخلاقیات توست، شوخ‌طبع بودنت، خندان بودنت، ظرافت و مهربانی‌ات، اعتمادبه‌نفست، آرام و ساکن بودنت یا صبور بودنت. لطفاً بررسی کن که چه چیزی ثروت توست. بعد متوجه می‌شوی که خوشحالی و خوشبختی تو در ماشین لوکس، خانه‌های گران، جواهرات، ویلا و کشتی نیست. بنابراین به‌خوبی درک می‌کنی ثروتی که در درون توست با هیچ‌کدام از اینها قابل‌مقایسه نیست و با هیچ ثروتی قابل خریداری نیست.

اگر برای رسیدن به چیزی عجله دارید، یا آن را از دست خواهید داد و یا هرگز بدان نخواهید رسید و یا با تأخیر به آن خواهید رسید. یکی از اشتباهات بزرگ و مهم زندگی ما عجله کردن است... این یکی از ضعف‌های بزرگ زندگی ما انسان‌هاست.

‫قانون نوزدهم ‫اگر به گل فکر کنی گلستان می‌شوی، اگر به خار فکر کنی خارستان.

زمانی که برای پیمودن مسیر صرف می‌شود بسیار با ارزش است. راه باید بدون میانبر طی شود چون راه رشد و ترقی اگر از راه‌های کوتاه و مسیرهای راحت طی شود به تاریکی می‌رسد.

هرلحظهٔ تخم نیکی بکار، اگر نکاشتی نمی‌توانی چیزی برداشت کنی؛ و فراموش مکن راه آنهایی که در قلب خود خوبی جمع کرده‌اند همیشه بازخواهد بود

پشت کلمهٔ وقت ندارم پنهان نشو. اتفاقات روزمره تو را فریب ندهد و مشغول نکند. دیگر این ۱۴۴۰ دقیقه امروز را به تو پس نخواهد داد. از آن به‌خوبی استفاده کن، هیچ‌چیز را به تأخیر نینداز. نگو این هم بماند برای فردا؛ زیرا امروز هم فردای دیروز است.

تا در طلب گوهر کانی، کانی تا در هوس لقمـهٔ نانی، نانی این نکتهٔ رمز اگر بدانی دانی هر چیزی که در جستن آنی، آنی

به قول معروف «نبخشیدن زهری است که خودمان می‌نوشیم اما منتظریم طرف مقابل بمیرد.»

اگر خداوند چیزی قسمت کرده باشد؛ دست می‌آورد، باد می‌آورد، سیل می‌آورد. اما اگر خداوند قسمت تو نکرده باشد دست می‌برد، باد می‌برد و سیل هم می‌برد.

همان‌گونه که مولانا اشاره می‌کند: «مهم‌ترین دارایی انسان صداقت و امین بودن اوست.»

می‌گویند رنج‌ها، راه را به انسان نشان می‌دهند سختی به انسان زندگی کردن را می‌آموزد واقعاً کسی که درد را تجربه نکرده طعم ناامیدی را نچشیده شما بگویید چه می‌فهمد از خوشبختی تاریکی نباشد آیا روشنی معنی پیدا می‌کند؟ شب و روز تفاوتی ندارند؟ اگر پایان هست آغاز هم هست اگر آغاز هست پایانی هم هست

به عقیدهٔ هاکان منگوچ برای اینکه امید روی زمین دوام پیدا کند باید حداقل یک نفر عمیقاً آن را باور داشته باشد و به نظر او: «تو می‌توانی آن شخص باشی.»

فکر نکن صبر یا منتظر بودن کار تو را به تأخیر خواهد انداخت. بلکه برعکس، انتظار، سرمایه‌گذاری مطمئنی است برای اینکه وقتی به هدفت رسیدی با آرامش و اطمینان خاطر آنجا بمانی. اگر هم می‌خواهی برای چیزی عجله کنی برای یادگرفتن عجول باش. بیشتر از این یادگیری را عقب نینداز و از آن منصرف نشو. نگو که از این به بعد به چه دردم خواهد خورد. همین الآن اولین قدم را برای یادگیری بردار.

لحظات زندگی نه دیر خواهند آمد و نه زود. اما همسفر من گرفتار زمان‌سنجی ذهن مشو. باید یاد بگیری با زمان هماهنگ حرکت کنی و به جریان الهی اعتماد کنی.