کتاب شازده کوچولو

فراموش‌کردنِ یک دوست به‌راستی غم‌انگیز است.

سوزنبان گفت: "آدم جماعت هیچ‌وقت از جایی که هست خوشش نمی‌آید."

شازده کوچولو گفت: "مردمِ سیاره‌تان توی یک باغ پنج‌هزارتا گلسرخ می‌کارند، ولی آن‌چه را دنبالش‌اند بین‌شان پیدا نمی‌کنند..." گفتم: "آره، پیدایش نمی‌کنند..." "هرچند، چه‌بسا چیزی که پی‌اش می‌گردند توی فقط یک گلسرخ یا یک ذره آب پیدا شود..." جواب دادم: "حرفت ردخور ندارد." و شازده کوچولو صحبتش را این‌طور ادامه داد: "چشم‌های توی صورت نابینا هستند. باید با چشم دل جست‌وجو کرد."