کتاب در باب زندگی پس از مرگ

مرگ جسم انسان، چیزی شبیه بیرون‌آمدن پروانه از پیله است

در همین راستا، می‌خواهم به این نکته اشاره کنم که داشتن سرطان یک نعمت است. نمی‌خواهم نکات منفی و قسمت‌های بد سرطان را به حداقل برسانم، اما می‌خواهم بدانید که میلیون‌ها چیز بدتر از سرطان وجود دارد. من بیمارانی دارم که مبتلا به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک هستند؛ یکی از صدها بیماری عصبی که در آن شما قادر به انجام هیچ کاری نیستید، جز این‌که به تماشای ادامهٔ روند فلج‌شدن خود بنشینید، تا جایی که دیگر قادر به حرکت نباشید و سرانجام، نمی‌توانید صحبت کنید یا نفس بکشید.

تمام سختی‌هایی که در زندگی با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید، همهٔ آزمایش‌ها و مصیبت‌ها، همهٔ کابوس‌ها و همهٔ ضررها، از دید اغلب مردم به‌عنوان یک نفرین، مجازاتی از جانب خداوند و چیزی منفی پنداشته می‌شوند. باید متوجه شوید که هیچ‌یک از چیزهایی که به‌سراغ شما می‌آیند، منفی نیستند. تمام آزمایش‌ها و مصیبت‌ها، بزرگ‌ترین ضررها، چیزهایی که شما را مجبور می‌کنند تا بگویید "اگر در این مورد می‌دانستم، هرگز نمی‌توانستم از پس آن بربیایم"، همه و همه، هدایایی به شما هستند. مثل این است که یک نفر باید آهن را تعدیل کند. این فرصتی است که در اختیار شما قرار داده می‌شود تا رشد کنید. این تنها هدف از وجود در این سیارهٔ زمین است.

همه‌چیز قابل‌تحمل است، زمانی که عشق وجود داشته باشد

او احساس حیرت و تعجب داشت، اما ترس و اضطراب نداشت. او سپس از تیم احیا گفت که وارد اتاق می‌شدند و با جزئیات فراوان برشمرد که چه کسی اول و چه کسی آخرین نفر وارد شد. او کاملاً از تک‌تک مکالمات آن‌ها و از الگوهای فکری‌شان آگاه بود و فقط یک نیاز بزرگ داشت؛ این‌که به آن‌ها بگوید که آرام باشند، راحت باشند و بگذارند او به آن‌ها بگوید که حالش خوب است. اما هر چه او ناامیدانه‌تر سعی می‌کرد این را به آن‌ها منتقل کند، به‌نظر می‌رسید آن‌ها دیوانه‌وارتر روی بدنش کار می‌کنند.

ما به مطالعهٔ کودکان بسیار کوچکی پرداخته‌ایم که هنوز کتاب یا مجله‌ای نخوانده‌اند یا به صحبت‌های کسانی مانند این مرد گوش نداده‌اند. حتی کوچک‌ترین بیمار ما که یک کودک دوساله بود، می‌توانست آن‌چه را که تجربه کرده بود و آن را لحظهٔ مرگ می‌نامید، با ما به اشتراک بگذارد.

تمام سختی‌هایی که در زندگی با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید، همهٔ آزمایش‌ها و مصیبت‌ها، همهٔ کابوس‌ها و همهٔ ضررها، از دید اغلب مردم به‌عنوان یک نفرین، مجازاتی از جانب خداوند و چیزی منفی پنداشته می‌شوند. باید متوجه شوید که هیچ‌یک از چیزهایی که به‌سراغ شما می‌آیند، منفی نیستند. تمام آزمایش‌ها و مصیبت‌ها، بزرگ‌ترین ضررها، چیزهایی که شما را مجبور می‌کنند تا بگویید "اگر در این مورد می‌دانستم، هرگز نمی‌توانستم از پس آن بربیایم"، همه و همه، هدایایی به شما هستند. مثل این است که یک نفر باید آهن را تعدیل کند. این فرصتی است که در اختیار شما قرار داده می‌شود تا رشد کنید. این تنها هدف از وجود در این سیارهٔ زمین است.

اکنون می‌دانید که مدت‌ها پیش، وقتی خانه‌تان سوخت، وقتی فرزندتان مرد، وقتی شوهرتان به خودش صدمه زد یا وقتی خودتان به حملهٔ قلبی دچار شدید، تمام ضربات مهلک، تنها برخی از احتمالات بسیاری بود که برای رشد شما وجود داشت؛ رشدکردن درک، رشدکردن عشق و رشدکردن تمام آن‌چه که هنوز باید یاد بگیریم

اگر در یک باغ گل زیبا بنشینید و کسی برای شما غذای باشکوهی در یک بشقاب نقره‌ای بیاورد، رشد نخواهید کرد؛ اما اگر مریض باشید، اگر درد داشته باشید، اگر زیان ببینید و اگر سر بر بالین سنگ بگذارید و درد را تحمل کنید و بیاموزید که آن را نه به‌عنوان نفرین یا مجازات که به‌عنوان هدیه‌ای برای شما که هدف خاصی دارد بپذیرید، رشد خواهید کرد.

مرگ، انتقال به سطح بالاتری از آگاهی است که در آن شما همچنان به توانایی درک، فهمیدن، خندیدن و رشد ادامه می‌دهید. تنها چیزی که از دست می‌دهید، چیزی است که دیگر به آن نیاز ندارید؛ جسم فیزیکی‌تان. مثل این است که با رسیدن بهار، کت زمستانی خود را کنار بگذارید. شما می‌دانید که آن کت کهنه است و دیگر نمی‌خواهید آن را بپوشید. مرگ تقریباً همین است.

جسم فیزیکی ما، فقط پوسته‌ای است که خود جاودانه‌مان را در بر می‌گیرد.

ما باید در کمال تواضع بپذیریم که میلیون‌ها موضوع وجود دارد که قادر به فهمیدن آن‌ها نیستیم. این بدان معنا نیست که صرفاً به این خاطر که ما قادر به درک این موارد نیستیم، چیزهایی که نمی‌توانیم آن‌ها را بفهمیم، وجود ندارند یا واقعی نیستند.

می‌خواهم به این نکته اشاره کنم که داشتن سرطان یک نعمت است. نمی‌خواهم نکات منفی و قسمت‌های بد سرطان را به حداقل برسانم، اما می‌خواهم بدانید که میلیون‌ها چیز بدتر از سرطان وجود دارد. من بیمارانی دارم که مبتلا به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک هستند؛ یکی از صدها بیماری عصبی که در آن شما قادر به انجام هیچ کاری نیستید، جز این‌که به تماشای ادامهٔ روند فلج‌شدن خود بنشینید، تا جایی که دیگر قادر به حرکت نباشید و سرانجام، نمی‌توانید صحبت کنید یا نفس بکشید.

فکر می‌کنم هیچ‌چیز در زندگی تصادفی نیست، حتی تولد من؛ زیرا در تمام عمرم، این احساس را به من داد که باید ثابت کنم که حتی یک "هیچ" دو پوندی نیز ارزش زندگی‌کردن دارد.

زیرا شما برای هدفی بسیار خاص این‌جا هستید که تنها متعلق به خودتان است. اگر خوب زندگی کنید، هرگز نگران مرگ نخواهید بود. شما می‌توانید این کار را انجام دهید، حتی اگر فقط یک روز از زندگی‌تان مانده باشد. مسئلهٔ زمان اهمیت چندانی ندارد؛ به‌هرحال این مفهوم ساختگی و مصنوعی است. خوب‌زیستن، اساساً به‌معنای آموختن عشق است.

مرگ جسم انسان، چیزی شبیه بیرون‌آمدن پروانه از پیله است. پیله را می‌توان با بدن انسان مقایسه کرد، اما با خود حقیقی او یکسان نیست؛ زیرا جسم فقط خانه‌ای است که می‌توانید برای مدتی در آن زندگی کنید. اگر بتوانیم مقایسه‌ای نمادین داشته باشیم، مردن فقط حرکت از یک خانه به‌سوی خانه‌ای زیباتر است.

مرگ، آن‌طور که ما به زبان علمی می‌گوییم، واقعاً وجود ندارد. مرگ صرفاً ریختن بدن فیزیکی است، مانند پروانه‌ای که پیله‌اش را می‌ریزد.

مرگ، تنها گذار از این زندگی به وجودی دیگر است که در آن درد و رنجی وجود ندارد. تمام تلخی‌ها و اختلافات از بین خواهند رفت و تنها چیزی که برای همیشه زنده است، عشق است.