کتاب شش رساله

فضیلت از ثروت حاصل نمی‌شود بلکه ثروت از فضیلت به دست می‌آید

بزرگترین دانش انسان آن است که بداند نادان است؛

من از آن کسانم که هر گاه در اشتباه هستند خوشوقت می‌شوند که قول آنها نقض شود

مردمان بدمنش، تیره‌روز می‌باشند

معلم خوب آن است که متعلم را به راهی بیندازد که او خود بتواند کشف حقایق کند.

حقیقت خوب است نه ظاهر سازی؛

سقراط گفت: اما این عیب آن اشخاص است و سببش این است که از امور انسانی بی‌خبرند و می‌خواهند با افراد انسان طرف شوند چه اگر اندکی تجربه داشتند احوال مردم را بدرستی درمی‌یافتند و می‌دانستند که بدان و نیکان هر دو کمیاب می‌باشند و اکثر مردم در حد وسط جا دارند.

سقراط گفت: از این حیث نیز مردم همان حال بلندی و کوتاهی قامت را دارند مگر نمی‌دانی اشخاص بلند و کوتاه هر دو در میان افراد مردم اندک‌اند و همین کیفیت در جانوران و چیزهای دیگر نیز هست چنان که تندی و کندی و زشتی و زیبایی و سفیدی و سیاهی و هر چیز غالبا در برترین پایه نیست بلکه متوسط است؟

راستی بهترین دلیل دانش دانشمندان در هر باب آن است که دیگری را بتوانند دانا کنند

اگر تو بخواهی نیاکان خود را در برابر اردشیر پسر گزرسس نمایش دهی اندیشه کن که چگونه خود را آلت استهزای او خواهی ساخت. پس بر حذر باش که از جهت اصل و نسب پست‌تر از آنان خواهیم بود و می‌ترسم که از جهت تربیت نیز چنین باشد.

ترس بندگی است و هر که می‌ترسد آزاد نتواند بود

سقراط: پس آنچه تو باید به دست آری توانایی تام نیست که بر خود و کشور مختار مطلق باشی تا هر چه بر دلت بگذرد همان کنی بلکه باید دادگری و حکمت بیاموزی

سقراط: پس ای دوست گرامی تو و جمهور اگر می‌خواهید فیروز باشید هیچ یک نباید آرزومند توانایی و اقتدار مطلق باشید بلکه باید نیکوکار شوید.

آیا اوریپیدس حق ندارد که می‌گوید «از کجا معلوم که زندگانی مرگ و مرگ زندگانی نیست»

آیا موفق شدم که به بیان خود تو را اقناع کنم که زندگانی بقاعده بهتر از بی‌قاعده است؟

مرد خردمند البته از آنچه نباید گریخت نمی‌گریزد

ای کالیکلس حکما می‌گویند زمین و آسمان و خداوند و مردمان به واسطه دوستی و سامان و اعتدال و دادگری به هم پیوسته‌اند. به همین ملاحظه عالم را نظام می‌نامند نه بی نظمی و آشفتگی