کتاب شب را زنده بمان

اگر زیاد حرف بزنی آزاردهنده خواهی بود و اگر به اندازهٔ کافی صحبت نکنی بی‌ادبی است.

«خیلی از کارها جالبه ولی دلیل نمی‌شه که دلم بخواد انجام‌شون بدم.»

پیدا کردن آدم مناسب کار آسونیه. قسمت سختش نگه داشتنشه.»

«دلم می‌خواد به همه بگم که اون دهن لعنتی‌شون رو ببندن و درمورد چیزی که بهشون ربطی نداره اظهار نظر نکنن!»

اعتماد کردن به خوبی‌های آدم‌ها حماقت نیست و هیچ‌کس نباید به این خاطر از خودش عصبانی باشد که انسانی را خوب فرض کرده و نخواسته او را خبیث و شیطان‌صفت ببیند.

اما تو زندگیم خیلی اتفاق‌ها افتاده که خواستهٔ من نبوده

برای همین هم او عاشق فیلم است. چون فیلم‌ها به‌طور شگفت‌انگیزی درخشان‌تر و زیباتر از دنیای واقعی سرد و خاکستری و ملال‌آور هستند. ‫زندگی واقعی برای چارلی یکنواخت و خسته‌کننده است و پر از رنج و ناامیدی. در زندگی واقعی آدم‌ها با تمام وجود آواز نمی‌خوانند، با هیولاها نمی‌جنگند و آن‌ها را شکست نمی‌دهند و مهم‌تر از همه اینکه ناخواسته و ناغافل سوار ماشین یک قاتل زنجیره‌ای نمی‌شوند.

دوست خوب یعنی کسی که پشت رفیقش باشه و حمایتش کنه،

زندگی واقعی فیلم نیست که آخرش همه‌چیز به خوبی و خوشی تمام شود.

گاهی نمی‌شود همزمان شجاع و باهوش و محتاط بود. گاهی آدم مجبور است فقط یک گزینه را انتخاب کند.

زنانی که با چنگ و دندان برای زندگی می‌جنگند چون چارهٔ دیگری ندارند و مجبورند این‌گونه باشند.

چارلی می‌گوید: «پیدا کردن آدم مناسب کار سختیه.» جاش می‌گوید: «با این حرفت مخالفم. پیدا کردن آدم مناسب کار آسونیه. قسمت سختش نگه داشتنشه.»

هیچ‌کس به این زنان نمی‌گوید که تقصیر شما نیست و نباید خودتان را سرزنش کنید. مقصر اصلی مردان وحشی و شیطان‌صفتی هستند که چنین جنایت‌هایی می‌کنند. مقصر اصلی این جامعهٔ لعنتی است که به‌جای سرکوب کردن چنین افرادی آن‌ها را بالا می‌برد و کارهای‌شان را توجیه می‌کند. مردم نمی‌خواهند باور کنند که چنین هیولاهایی در میان‌شان زندگی می‌کنند. بنابراین، این هیولاها آزادانه همه‌جا می‌چرخند و این خشونت‌ها و جنایت‌ها همچنان ادامه می‌یابد.

«به نظرم بهتره دیگه دست از آزار دادن خودت برداری، اونم به خاطر چیزی که در اختیار و کنترل تو نبوده.»

حس می‌کند چیزی درونش می‌شکند. قلبش. حالا به‌جای قلب، تنها یک حفرهٔ خالی در سینه‌اش است که صدای آخرین تپش قلبش در آن پیچیده است.

مدی همیشه می‌گفت: «غریبه همون دوستیه که تا حالا ندیدیش.»

دوست داشت از دنیای واقعی فرار کند و در دنیای خیالی خودش غرق شود.

از اینکه همیشه افسرده و غمگین باشد، خسته شده است.

مثل یک تماشاگر سپری کرده و فقط ناظر خوشی‌های دیگران بود بدون اینکه خودش در آن‌ها سهمی داشته باشد.

این‌بار واقعاً خداحافظی می‌کند؛ خداحافظی‌ای غمگین‌تر از خداحافظی‌های تمام فیلم‌ها

اما تو نمی‌تونی به عقب برگردی. اتفاقیه که افتاده

او می‌داند که امشب تنها یکی از آن‌ها زنده خواهد ماند و تنها یکی از آن‌ها سپیدهٔ صبح را خواهد دید.

وقتی چارلی متوجه شد که دارد با استفاده از دنیای خیال‌انگیز فیلم‌ها از حقیقت هولناک زندگی‌اش فرار می‌کند دیگر خیلی دیر شده بود. او در دام افتاده بود.

قلب انسان نمی‌تواند برای همیشه سوگوار بماند. این چیزی بود که چند ماه بعد از مرگ پدر و مادرش، نانا نورما به او گفته بود و چارلی کاملاً قبولش داشت.

بعضی از جدایی‌ها به دلایل انکارنشدنی رخ می‌دهند.

هرگز شب‌ها تنها بیرون نروید. همیشه با یک همراه راه بروید. همیشه به یک نفر بگویید که کجا می‌خواهید بروید. هرگز به غریبه‌ها اعتماد نکنید.

گاهی در زندگی واقعی نمی‌تونی جلوی سرعت رو بگیری. گاهی تنها انتخابت اینه که دیوونه‌وار برونی

با استفاده از دنیای خیال‌انگیز فیلم‌ها از حقیقت هولناک زندگی‌اش فرار می‌کند

«پیدا کردن آدم مناسب کار سختیه.»

مثل کوه یخی که فقط نوکش از آب بیرون است و قسمت اصلی‌اش زیر آب و ناپیدا است. پشت هر ظاهری حقیقتی پنهان است. حقیقتی که پایه و اساس تمام دروغ‌هایی است که انسان به خودش می‌گوید.