بریده‌هایی از کتاب گندم نشد سیب

چه شعر غم‌انگیزی جای خالی برگی بر درخت و بادی که نبودش را فریاد می‌زند

زندگی می‌تواند راه رفتن باشد در نم‌نم باران زندگی می‌تواند نشستن باشد بر نیمکت‌های پارک زندگی می‌تواند سینما باشد استخر شهر بازی ... حتی می‌تواند دراز کشیدن باشد بر تخت بیمارستان اسم‌های مختلفی دارد زندگی اما مرگ تنها یک نام دارد!

شاعران چقدر ساده‌اند با شعر به جنگ می‌روند!

لبخندت رهگذران هر روز کوچه را رها می‌کند از مرگ

دستم را بگیر و آغوشم را بیهوده مگذار درخت بی پرنده درخت نیست.

تندبادهای زیادی گذشته‌اند از این بیابان اصرار نمی‌کنم به ماندنت نسیم