کتاب کشف شمال حقیقی

رهبری به این معناست که چیزی ماندگار از خود به جا بگذاریم، خواه نحوهٔ رفتار با مردم باشد و خواه نحوهٔ برخورد با مشکلات.

ما باید نقاط ضعفمان را بشناسیم، اما لازم نیست آنها را تقویت کنیم، بلکه باید افرادی را دور خود جمع کنیم که نقاط قوتشان تکمیل‌کنندهٔ نقاط ضعف ما باشد.

نگران چالش‌ها نباشید. آنها را با آغوش باز بپذیرید. حتی اگر شما را آزار می‌دهند به‌سمتشان حرکت کنید. به خودتان بگویید که در این تجربه چیزی برای یاد گرفتن وجود دارد. ممکن است اکنون آن را کامل درک نکنید، اما در آینده به ارزش آن پی خواهید برد. اینها همه بخشی از زندگی است و خودِ زندگی نیز جریانی از یادگیری است. هر تجربهٔ چالش‌برانگیزی باعث رشد قدرت درونی‌تان می‌شود، که این قدرتْ شما را از میان طوفان‌ها عبور می‌دهد. هیچ کار باارزشی در زندگی آسان نخواهد بود.

برای تحقق رشد پس از اتفاقات ناگوار باید مسئولیت انتخاب‌هایی را که در زندگی انجام می‌دهید بپذیرید

برای مدیریت استرس ناشی از نقش‌های رهبری، به زمانی خصوصی برای تفکر نیاز داریم.

«من هیچ‌وقت نمی‌توانستم با قدرت حاصل از جایگاه شغلی خوشحال باشم. چیزی که واقعاً می‌خواستم قدرت شخصی بود: مؤثر بودن، بر مبنای نظر خودم.

اگر داستان زندگی‌تان را با آغوش باز بپذیرید و درس‌هایش را یاد بگیرید، سفر رهبری‌تان هیچ‌گاه به پایان نخواهد رسید.

هدفِ رهبری اصیل کامل بودن نیست، بلکه مهم این هست که خودتان را در عمیق‌ترین سطح ممکن بشناسید. این فرایند نیاز به درون‌نگری، بازخورد و حمایت دارد.

اگر من با خودِ واقعی‌ام راحت نباشم، امکان ندارد بپذیرم که نقطه‌ضعف‌هایم را آشکار کنم. پس شروع به زندگی در قالب شخصیتی دروغین می‌کنم.

اگر روحمان را به شرکت بفروشیم، سرانجام ممکن است متوجه شویم که درنتیجهٔ تلاش‌هایمان دستاورد خاصی به دست نیاورده‌ایم. اگر به دنبال سازمان‌هایی باشیم که روحمان را تغذیه کنند، اجازه دهند به انسان‌هایی کاملاً کارآمد ارتقا یابیم و ما را قادر سازند زندگی خود را یکپارچه کنیم، دراین‌صورت می‌توانیم حس رضایتمندی را کشف کنیم.

به‌منظور یکپارچه‌سازی زندگی‌تان، شما باید به حفظ اصالت وجودتان پایبند بمانید، به‌خصوص در زمانی‌که دنیای بیرون پر از هرج‌ومرج و بی‌نظمی می‌شود.

رهبران اصیل بر ایجاد روابط صمیمی با افراد و توانمندسازی آنها برای رهبری با شیوهٔ منحصربه‌فرد خودشان متمرکز می‌شوند. در طولانی‌مدت، توانمندسازی در پرورش رهبران، ایجاد فرهنگ‌های سالم و دستیابی به نتایج پایدار به‌مراتب موفق‌تر از رویکرد سلسله‌مراتبی سنتی خواهد بود.

افرادی که زندگی پنهانی دارند نمی‌توانند به‌خوبی درک کنند که راز پنهانشان چه وزن سنگینی بر روی دوششان می‌گذارد. اما زندگی با دروغ بسیار هزینه‌بر است. زندگی نباید برای راضی نگه داشتن افرادِ کمی که ممکن است به نظرشان گرایش‌های خاص شما ناشایست است ساخته شود، بلکه باید براساس خلق روابط پرمعنا با کسانی بنا شود که برای خودتان ارزش قائل‌اند نه برای کسی که تظاهر به بودنش می‌کنید.

رهبر خادم، در وهلهٔ اول، رهبری خدمتگزار است. کسی است که ابتدا می‌خواهد خدمت کند؛ سپس در صدد رهبری برمی‌آید. این فرد با کسی که در ابتدا خود را رهبر می‌داند -که شاید ناشی از نیاز برای کسب قدرتی غیرمعمول یا دارایی‌های مادی باشد- تفاوت قابل‌توجهی دارد. رهبر خادم در وهلهٔ اول بر رشد و رفاه مردم و جامعه‌ای که به آن تعلق دارند متمرکز می‌شود. رهبر خادم قدرت را تقسیم می‌کند، نیازهای سایرین را در اولویت قرار می‌دهد و به افراد کمک می‌کند که شکوفا شوند و عملکردشان را به بالاترین حد ممکن برسانند.

«همهٔ انسان‌ها به دنیا می‌آیند تا شکست بخورند. هرکسی روزی در هم شکستن را تجربه خواهد کرد. مهم این نیست که چقدر در موقعیت شکست قرار گرفته‌اید، حتی اگر دوباره بلند شوید، اینکه چطور برخواهید خواست و آنچه آموخته‌اید است که اهمیت دارد.»

رهبران فقط زمانی می‌توانند با خود احساس راحتی کنند که خودشان را همان‌گونه که هستند بپذیرند و مجبور نباشند مسیر پرشتاب فرد دیگری را طی کنند.

مهم نیست که چه کاری انجام می‌دهید، کافی است در خود عاداتی را پرورش دهید که استرستان را رها سازد و بتوانید دربارهٔ زندگی، کار و مسائل شخصی به‌روشنی فکر کنید. این نکته بسیار مهم است که وقتی با دوره‌های پرفشار کاری مواجه می‌شوید، این عادات را ترک نکنید، زیرا دقیقاً در همین زمان شما بیشترین نیاز را به تکنیک‌های کاهش استرستان پیدا می‌کنید.

فعالانه شنیدنْ یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های رهبران توانمندساز است، زیرا افراد حس می‌کنند چنین رهبرانی صادقانه به آنها علاقه دارند و صرفاً تلاش نمی‌کنند چیزی از آنها به دست بیاورند.

سبک شما باید نشان و تجلی بیرونی از رهبری اصیلتان باشد. سبک بدون اصالت از شما فقط نقاب می‌سازد. بدون این شفافیت، سبکتان تحت تأثیر انتظارات سازمان یا دنیای بیرونی قرار خواهد گرفت و درنتیجه دیگران به دید رهبری اصیل به شما نگاه نخواهند کرد و همچنین باعث توانمندسازی تیمتان هم نخواهد شد.

خلاصهٔ کلام این است: شما می‌توانید همین‌حالا شمال حقیقی‌تان را کشف کنید. نیاز نیست با ویژگی‌ها یا صفات شخصیتیِ رهبر زاده شده باشید. نیاز نیست که حتماً در بالاترین سطح سازمان قرار داشته باشید. می‌توانید دست‌به‌کار شوید و در هر نقطه از زندگی‌تان رهبری کنید.

بافت به دانشجوی جوان توصیهٔ پایانی خود را ارائه کرد، «ویتالی، آدم خوبی باش. به مردمی که اطرافت‌اند و به آنها علاقه داری نگاه کن. اگر صفاتی را که در دیگران می‌بینی دوست داشتی، آیا به این معنی نیست که آنها هم دلشان می‌خواهد همان صفات را در تو ببینند؟»

اگر بپذیرید که هم‌زمان نمی‌توانید خانه‌دار فوق‌العاده، کارمند فوق‌العاده و مادر یا همسری فوق‌العاده باشید، قطعاً هیچ دلیلی وجود ندارد که نتوانید همهٔ اینها را در حد مطلوب با هم داشته باشید.

جی‌کیو شامل هفت عنصر است که پرورش همهٔ آنها برای رهبران جهانی لازم و حیاتی است: سازگاری آگاهی کنجکاوی همدلی هم‌راستایی همکاری یکپارچگی

. او به‌روشنی می‌گوید «رهبریْ منش است» و اضافه می‌کند، رهبری فقط محدود به موضوع سطحیِ سبک و ظاهر نیست، بلکه به کیستی ما در مقام انسان و نیروهایی که ما را شکل داده‌اند مربوط می‌شود. فرایند تبدیل شدن به رهبر بیشتر به فرایند تبدیل شدن به انسانی یکپارچه شباهت دارد.

نمی‌توانستم به چیز کمتری راضی شوم. باید شجاعت این را داشته باشید تا مسیری غیرمتعارف را دنبال کنید. شما نمی‌توانید در لحظه برای تجربه‌های زندگی‌تان ارزش تعیین کنید یا آنها را ارزیابی کنید، چون هیچ‌وقت نمی‌دانید چه زمانی مسیر درست را پیدا خواهید کرد که شما را قادر سازد عقیدهٔ خودتان را کشف کنید.