کتاب خانم لیزار، ما را گذاشته سر کار!

خانم لیزار گفت: "مهم نیست ببری یا ببازی، ای.جی. مهم این است که چه‌طوری بازی می‌کنی.

حیرت‌آور بود! خانم لیزار واقعاً قدبلند بود. به‌نظرم قدش یک میلیون سانتی‌متر بود! کم مانده بود سرش به حلقهٔ بسکتبال برسد. انگار که غولی وارد سالن شده بود. باید بلندترین آدم کل تاریخ جهان باشد!

خانم لیزار فریاد زد: "با یارتان بچرخید و بچرخید!" آندریا حدود یک میلیون دفعه دورم چرخید. رایان فریاد زد: "بچه‌ها، اِی. جِی را ببینید!" ــ رایان، خفه!

چپم را به مچ پای راست آندریا بستم. حالم از این کار به‌هم می‌خورد، اما چاره‌ای نداشتم. رایان گفت: "بچه‌ها، اِی‌جی را نگاه کنید، یار آندریا شده!" همه خندیدند. مایکل هم گفت: "خوش بگذرد!" گفتم: "خفه!" واقعاً که! به این‌ها هم می‌گویند دوست؟ صورتم سرخ شده بود و اگر پایم به پای آندریا بسته نبود، خدمت آن دوتا می‌رسیدم.

آندریا از آن بچه‌هایی است که برای هر چیزی کلاس می‌روند. فقط کافی است عطسه کند تا مادرش اسمش را توی کلاس عطسه کردن بنویسد.

خانم لیزار گفت: "مهم نیست ببری یا ببازی، ای.جی. مهم این است که چه‌طوری بازی می‌کنی. در تربیت‌بدنی، هدف این است که تفریح کنیم و بدن‌های‌مان را قوی و سالم کنیم. اما بیش‌تر از همه، ازتان می‌خواهم تا آخر ترم، کهیر داشته باشید." همه جیغ زدند: "کهیر." همهٔ پسرها داد زدند: "دخترها کهیر دارند!" همهٔ دخترها داد زدند: "پسرها کهیر دارند!" من اصلاً نمی‌دانستم کهیر چی هست، اما می‌دانستم که چیز وحشتناکی است که هیچ‌کس دلش نمی‌خواهد بگیرد. خانم لیزار گفت: "همه‌تان باید کهیر داشته باشید. کهیر کوتاه‌شدهٔ کار گروهی، همکاری، یک‌دلی و روحیهٔ ورزشکاری است." اوه. این چیزها اصلاً برایم مهم نبود. من فقط دلم می‌خواست توی کاری آندریا یانگ را شکست بدهم، چون او فکر می‌کند خیلی باهوش است. تازه، کلمه‌هایی که از حروف کلمه‌های دیگر ساخته می‌شوند، چَرَندند.