کتاب از اعماق

من در زمرهٔ کسانی‌ام که از برای استثنائات ساخته می‌شوند نه قواعد. کیش من در چارچوب تجربهٔ عملی است که به اوج و کمال خود می‌رسد؛ شاید هم زیادی کامل باشد، چرا که مثل بسیاری از کسانی که بهشت خود را در این جهان قرار داده‌اند، یا مثل همهٔ آن‌ها، من در این خاک نه فقط زیبایی بهشت بلکه وحشت دوزخ را نیز یافته‌ام

و این تصور که نفرت، تلخی و حقارت باید برای همیشه همان جایی را در قلبم پر کند که زمانی در تصرف عشق بوده به شدت اندوهگینم می‌سازد

تصور می‌کنم آن‌قدر پول داشته باشم که به هر صورت بتوانم حدود هجده ماه را سرکنم، طوری که اگر هم نوشتن کتاب‌های زیبا برایم مقدور نبود دست‌کم بتوانم کتاب‌های زیبا بخوانم، و چه لذتی بزرگ‌تر از این؟

باید زندگی می‌کرد تا بتواند بنویسد

«من همهٔ نبوغم را صرف زندگی‌ام کردم و در آثارم فقط مهارتم را به کار گرفتم.»

اولین کتاب شعری که مردی در عنفوان جوانی به جهان عرضه می‌کند باید هم‌چون شکوفه یا گلی بهاری، چونان خارِ سفیدِ چمن‌زارِ ماگدالن کالج یا گل‌های پامچال وحشی در مزارع کامنِر باشد.