بریده‌هایی از کتاب او (زن، جلد اول)

عشق قراره توی خوشی‌ها شکوفا بشه و توی سختی‌ها دووم بیاره. اگه توی سختی‌ها موندگار نشد، اسمش رو عشق نذار.

تو حقته با کسی باشی که درونت دنبال چیزای قشنگ بگرده.

اگه حاضر نیستی دوستش داشته باشی قلبش رو داغون نکن این‌جوری اون فکر می‌کنه دوست داشتنش سخته. این کار ظالمانه‌ست.

خودش تنهایی رو انتخاب نکرده؛ فقط انتخاب کرده خودش رو بیشتر دوست داشته باشه، و برای همین باید عشق زندگی خودش باشه، تا وقتی که یکی بیاد و این جای‌گاه رو پرکنه.

تو برای اینکه خودت هستی به‌هیچ‌کس معذرت‌خواهی بدهکار نیستی. بله، بدون معذرت‌خواهی خودت باش هرچند که معذرت‌خواهی به‌خودت بدهکاری اگه تو طولانی‌مدت به‌نسخهٔ بهتری از خودت تبدیل نشی.

نباید به خاطر کسی بی‌خواب بشی که فقط برات کابوس بوده.

تا وقتی خوب متوجه نشدی ملکه هستی، جوکرها خودشون رو به‌قلبت دعوت می‌کنن و نقاب شاه می‌زنن.

عشق معجزه‌ای‌یه که برای کسایی‌که باور دارن اتفاق می‌افته. هیچ‌وقت دست از باور داشتن نکش.

قلب‌ها برای شکسته شدن ساخته نشدن، بلکه باید با عشق تغذیه‌شون کرد.

اون مثه شرابه اگه صبر نداشته باشی هیچ‌وقت نمی‌تونی ببینی که با گذشت زمان چقدر بهتر می‌شه.

بی‌اندازه ارزش داره و خودش کاملاً از این‌موضوع باخبره. به‌خاطر همینه که همه جذبش نمی‌شن، فقط کسایی که خیلی خوش‌سلیقه‌ن و دل‌های خالصی دارن استطاعت زنی مثه اون رو دارن.

برای دریافت عشقت نباید خودش رو تغییر بده. فقط ازش بخواه مال تو باشه و موقع تغییرکردنش کنارش باش. شیوهٔ دوست‌داشتن و رشد کردن کنارش این‌طوری‌یه.

اون می‌خواد دوستش داشته باشن با زبون صادق قلب سرسپرده و چشم‌هایی که فقط در انحصار اون هستن.

دل‌های شکسته هنوز می‌تونن عشق بورزن و آدم‌های شکسته هم هنوز می‌تونن دوست‌داشتنی باشن.

خودش تنهایی رو انتخاب نکرده؛ فقط انتخاب کرده خودش رو بیشتر دوست داشته باشه، و برای همین باید عشق زندگی خودش باشه، تا وقتی که یکی بیاد و این جای‌گاه رو پرکنه.

اون قوی‌یه ولی وقتی در آغوش گرفتیش، بدون که شکستنی‌یه. ملایم باش، حرف‌های مهربونانه بزن، به‌آرومی توی موهاش دست کن. جوری بغلش کن انگار تازه به‌دنیا اومده، و اولین باری‌یه که چشمت بهش افتاده.

حالا یاد گرفته تا با چشم‌هاش گوش کنه فقط به‌عمل اعتماد کنه رفتار آدم‌ها رو زیر نظر بگیره و بذاره زمان نقش بازرس رو بازی کنه تا ببینه چه چیزایی فاش می‌شه.

زمان‌هایی هست که مجبور می‌شی خودت واسه خودت دوست و معشوقه باشی. روی شونه‌های خودت گریه کنی، با دست خودت اشک‌هات رو پاک کنی. این‌جور وقت‌ها احساس تنهایی می‌کنی؛ ولی این‌زمان‌ها بهت یاد می‌دن چطور وقتی کسی پشتت نیست روی پای خودت وایسی.

دوست داشتن زن‌هایی مثه اون فقط برای مردایی سخته که به‌نظرشون عشق فقط یه‌کلمه‌ست.

کلی مرد بودن که حاضر بودن دنیا رو به‌پاش بریزن اما هیچ کدوم حاضر نبودن اون رو دنیای خودشون بکنن

عیب‌هاش اون‌قدر زیاد بود که نمی‌شد تحمل کرد عشقش اون‌قدر واقعی بود که نمی‌شد قبول کرد.

اون خیلی محاسن داره. می‌تونه زندگی خودش رو بچرخونه و با زور و قدرت خودش خیلی کارهای دیگه رو هم انجام داده. وقتی می‌یای تو زندگیش پیشنهاد کمک بده و چه اون پذیرفت، چه نپذیرفت کمکت رو ازش دریغ نکن. اون مستقله، اما معنیش این نیست دوست نداره کسی رو برای تکیه‌کردن داشته باشه.

عشقت مثه اقیانوسه و مردی که مناسبت باشه شیرجه رو عمیق می‌زنه تا قسمت‌های کشف نشده‌ت رو کاوش کنه.

چون اون‌هایی که داشتنت نمی‌تونستن قدردان زیبایی‌هات باشن، تو نباید احساس زشت‌بودن بکنی

شاید نباید اون‌قدر از خودت براشون مایه می‌ذاشتی. شاید هم اگه این کار رو نمی‌کردی هیچ‌وقت کمی از مزهٔ عشق رو نمی‌چشیدی، تازه، یادم نمی‌گرفتی ممکنه برای کسی کافی اما درعین‌حال از سرش هم زیادی باشی.

گل‌ها بدون آب چی‌ین؟ وعده‌ها بدون عمل چی‌ین؟

اون برای هرکسی ساخته نشده بود، همه نمی‌تونستن قلبش رو داشته باشن. عشق اون برای هر مردی که از راه می‌رسه، کافی نیست.

اون دنبال مردی می‌گرده که وقتش رو صرف این نکنه چرا دور قلبش دیوار کشیده بلکه دنبال مردی می‌گرده که وقتش رو صرف پریدن، بالا رفتن، شکستن، و انجام هر کاری که لازمه برای ردشدن از اون‌دیوارها بکنه

اگه عشق‌شون برات سمی شد، پس بطری اشتباهی رو برداشتی.

هیچ‌وقت نباید به کسی راضی بشی که وقتی بهت خیره می‌شه شور و اشتیاقی توی چشماش نیست.