بریده‌هایی از کتاب او (زن، جلد اول)

عشق قراره توی خوشی‌ها شکوفا بشه و توی سختی‌ها دووم بیاره. اگه توی سختی‌ها موندگار نشد، اسمش رو عشق نذار.

تو حقته با کسی باشی که درونت دنبال چیزای قشنگ بگرده.

اگه حاضر نیستی دوستش داشته باشی قلبش رو داغون نکن این‌جوری اون فکر می‌کنه دوست داشتنش سخته. این کار ظالمانه‌ست.

نباید به خاطر کسی بی‌خواب بشی که فقط برات کابوس بوده.

عشق معجزه‌ای‌یه که برای کسایی‌که باور دارن اتفاق می‌افته. هیچ‌وقت دست از باور داشتن نکش.

تا وقتی خوب متوجه نشدی ملکه هستی، جوکرها خودشون رو به‌قلبت دعوت می‌کنن و نقاب شاه می‌زنن.

قلب‌ها برای شکسته شدن ساخته نشدن، بلکه باید با عشق تغذیه‌شون کرد.

بی‌اندازه ارزش داره و خودش کاملاً از این‌موضوع باخبره. به‌خاطر همینه که همه جذبش نمی‌شن، فقط کسایی که خیلی خوش‌سلیقه‌ن و دل‌های خالصی دارن استطاعت زنی مثه اون رو دارن.

اون می‌خواد دوستش داشته باشن با زبون صادق قلب سرسپرده و چشم‌هایی که فقط در انحصار اون هستن.

دل‌های شکسته هنوز می‌تونن عشق بورزن و آدم‌های شکسته هم هنوز می‌تونن دوست‌داشتنی باشن.

تو برای اینکه خودت هستی به‌هیچ‌کس معذرت‌خواهی بدهکار نیستی. بله، بدون معذرت‌خواهی خودت باش هرچند که معذرت‌خواهی به‌خودت بدهکاری اگه تو طولانی‌مدت به‌نسخهٔ بهتری از خودت تبدیل نشی.

برای دریافت عشقت نباید خودش رو تغییر بده. فقط ازش بخواه مال تو باشه و موقع تغییرکردنش کنارش باش. شیوهٔ دوست‌داشتن و رشد کردن کنارش این‌طوری‌یه.

خودش تنهایی رو انتخاب نکرده؛ فقط انتخاب کرده خودش رو بیشتر دوست داشته باشه، و برای همین باید عشق زندگی خودش باشه، تا وقتی که یکی بیاد و این جای‌گاه رو پرکنه.

خودش تنهایی رو انتخاب نکرده؛ فقط انتخاب کرده خودش رو بیشتر دوست داشته باشه، و برای همین باید عشق زندگی خودش باشه، تا وقتی که یکی بیاد و این جای‌گاه رو پرکنه.

اون قوی‌یه ولی وقتی در آغوش گرفتیش، بدون که شکستنی‌یه. ملایم باش، حرف‌های مهربونانه بزن، به‌آرومی توی موهاش دست کن. جوری بغلش کن انگار تازه به‌دنیا اومده، و اولین باری‌یه که چشمت بهش افتاده.

اون مثه شرابه اگه صبر نداشته باشی هیچ‌وقت نمی‌تونی ببینی که با گذشت زمان چقدر بهتر می‌شه.

کلی مرد بودن که حاضر بودن دنیا رو به‌پاش بریزن اما هیچ کدوم حاضر نبودن اون رو دنیای خودشون بکنن

عیب‌هاش اون‌قدر زیاد بود که نمی‌شد تحمل کرد عشقش اون‌قدر واقعی بود که نمی‌شد قبول کرد.

حالا یاد گرفته تا با چشم‌هاش گوش کنه فقط به‌عمل اعتماد کنه رفتار آدم‌ها رو زیر نظر بگیره و بذاره زمان نقش بازرس رو بازی کنه تا ببینه چه چیزایی فاش می‌شه.

عشق در نمی‌زنه، مثه گردباد می‌یاد و دیوارهای اطراف قلبت رو می‌ریزه، و تو رو روراست و آسیب‌پذیر می‌کنه.

دل‌های شکسته هنوز می‌تونن عشق بورزن و آدم‌های شکسته هم هنوز می‌تونن دوست‌داشتنی باشن.

عشقت مثه اقیانوسه و مردی که مناسبت باشه شیرجه رو عمیق می‌زنه تا قسمت‌های کشف نشده‌ت رو کاوش کنه.

ممکنه سروکله‌زدن باهاش سخت بشه، گاهی اوقات لجاجت باعث می‌شه حرف‌های سنگینی بزنه، زبونش از شمشیر تیزتر و رفتارش مثه بچه‌های دوساله می‌شه. اما مگه سروکله‌زدن با همه‌مون گاهی سخت نمی‌شه؟ مگه اون هم مثه بقیه آدم نیست؟

قلب‌ها برای شکسته شدن ساخته نشدن، بلکه باید با عشق تغذیه‌شون کرد.

اون خیلی محاسن داره. می‌تونه زندگی خودش رو بچرخونه و با زور و قدرت خودش خیلی کارهای دیگه رو هم انجام داده. وقتی می‌یای تو زندگیش پیشنهاد کمک بده و چه اون پذیرفت، چه نپذیرفت کمکت رو ازش دریغ نکن. اون مستقله، اما معنیش این نیست دوست نداره کسی رو برای تکیه‌کردن داشته باشه.

ما دلمون می‌خواد درک بشیم برای دلمون ارزش قائل بشن و اونطوری که واقعاً هستیم دوست داشته بشیم.

اون عشقی می‌خواد که استقلالش رو توی قفس نکنه بلکه به‌آزادی بیشترش هم کمک کنه.

از قلبت محافظت کن، اما اون رو تبدیل به‌مکان ممنوعه‌ای برای همه نکن. آدم‌هایی هستن که لیاقت ورود به قلبت رو دارن.

از کسی که قلبت رو تکه‌تکه کرده هیچ انتقامی بهتر از رها کردن نیست در رو باز کن تا وقتی موقعش شد چیز خوبی بیاد تو زندگیت.

اون دنبال مردی می‌گرده که وقتش رو صرف این نکنه چرا دور قلبش دیوار کشیده بلکه دنبال مردی می‌گرده که وقتش رو صرف پریدن، بالا رفتن، شکستن، و انجام هر کاری که لازمه برای ردشدن از اون‌دیوارها بکنه