بریده‌هایی از کتاب در مسیر ناآزادی

ماکس وبر جامعه‌شناس آلمانی، استدلال می‌کند، کاریزما می‌تواند یک نظام سیاسی را به وجود آورد، ولی نمی‌تواند پایداری‌اش را تضمین کند.

یک فاشیست هرگونه سیاستی را که ریشه در جامعه داشته باشد رد می‌کند (ترجیحاتش، علایقش، نگاهش به آینده، حقوق اعضایش، و غیره). فاشیسم نه با ارزیابی چیزی که در درونش است بلکه با رد چیزی که در بیرون است آغاز می‌شود.

مردمی که تنها به فکر زمان حال هستند نمی‌توانند مسئله پایداری سیاسی را حل کنند.

پوسترهای نصب‌شده در میدان، نقل‌قولی را از نامه‌ای به تاریخ ۱۷۵۵ از بنجامین فرانکلین، از پدران بنیانگذار آمریکا، بر خود داشتند: «کسانی که از آزادی بنیادی دست می‌کشند تا امنیتی موقت را بخرند، نه استحقاق آزادی را دارند و نه امنیت را.»

اگر روسیه نمی‌تواند غرب بشود، پس بگذارید غرب تبدیل به روسیه شود. اگر می‌توان از نقصان‌های دموکراسی آمریکایی بهره برد تا توجیه یا آلت دست روسیه فراهم شود، پس پوتین می‌تواند ثابت کند که دنیای خارج بهتر از روسیه نیست.

خصومت با غرب هیچ ارتباطی با اینکه عامل غربی چه کاری انجام می‌دهد نداشت، بلکه با این موضوع در ارتباط بود که غرب به‌مثابه یک موجود تصویر می‌شد.

زندگی تبدیل به نوعی خوابگردی می‌شود به سوی گوری از پیش معین در قطعه‌ای از پیش خریداری‌شده.

مکانیسمی که تضمین می‌کند یک نظام بیشتر از یک رهبر دوام می‌آورد اصلِ جانشینی نام دارد. مرسوم‌ترین جانشینی «دموکراسی» است. معنای هر انتخاباتی وعده انتخابات دیگر است. از آنجایی که هر شهروندی خطاپذیر است، دموکراسی اشتباهات مضاعف را به اعتقادی جمعی در آینده تبدیل می‌کند. و تاریخ ادامه می‌یابد.

تاریخ ثابت کرده که تمامی دیکتاتوری‌ها، تمامی اَشکال حکومت‌های خودکامه، گذرا هستند. تنها نظام‌های دموکراتیک پایدارند. ـ ولادیمیر پوتین، ۱۹۹۹

مادامی که حاکمیت قانون در سطوح بالای سیاست کار کند، در آن صورت، همیشه امید این وجود دارد که روزی به تمام وجوه زندگی روزمره تعمیم پیدا کند.

بنابراین روس‌ها برای کمک شتافتند. گروهی متشکل از بیست‌وهفت متخصص روسی در سرکوب اعتراضات، شامل مأموران اطلاعات و کارشناسانی از وزارت کشور روسیه، به کیف رفتند. در ۹ ژانویه ۲۰۱۴، سفیر روسیه در اوکراین، به یانوکویچ اطلاع داد که به اعضای پلیس ضدشورش اوکراین شهروندی روسیه داده خواهد شد، بعد از آنکه عملیات بعدی اعترضات میدان را سرکوب کند. این اقدام ضمانت بسیار مهمی محسوب می‌شد، زیرا بدین معنا بود که اعضای پلیس دیگر مجبور نیستند از عواقب اعمالشان بترسند. اگر درنهایت اپوزیسیون پیروز شود، بازهم آن‌ها در امنیت خواهند بود.