کتاب زندگی بدون اضطراب

شجاعانه عشق بورزید بی‌آنکه در اندیشهٔ تصاحب معشوق باشید.

ما مسئول پندار، گفتار و کردار خودمان هستیم و هیچ مسئولیتی در برابر برداشت دیگران از آن‌ها نداریم.

خود، ناشناخته‌ترین موجود جهان است.

اگر معشوق برود، عاشق نمی‌رَمد و اگر بماند، در کنارش می‌بالد؛ زیرا عاشق فقط به خوشبختی معشوق می‌اندیشد و بس.

آدم‌ها مانند ابرهای بهاری غیرقابل‌پیش‌بینی هستند و امید بستن به آن‌ها نشانه‌ای از نادانی است.

هیچ استعاره‌ای به‌تمامی درست یا نادرست نیست.

انسان از خواستن آغاز می‌کند و در دل‌زدگی پایان می‌یابد.

هیچ باوری حقیقت نمی‌شود تنها به این خاطر که کسی آماده است تا به خاطرش بمیرد یا جان انسانی دیگر را بگیرد

حقیقت دیگر در دستان یک نفر نیست. حقیقت نزد همگان است و هرکسی سهمی از آن دارد که باید آن را با دیگران سهیم شود.

هرروز که می‌گذرد. انسان از بندی رها می‌شود و گمان می‌برد روزی که آخرین بند را از پایش بگسلد، مانند پرنده‌ای سبک‌بال در آسمان پرواز خواهد کرد. بی‌خبر از اینکه هرگاه آخرین رشتهٔ دل‌بستگی بریده شود، آدم در زیر سنگینی آوارِ آن می‌شکند و در خود فرومی‌ریزد.

نقش خود را در نمایشنامهٔ هستی جدی بگیرید ولی خود زندگی را خیلی جدی نگیرید.