روزی امامصادق (ع) از کنار صیادی میگذشت. فرمود: «چه چیزی بیشتر گرفتار دام تو میشود؟»
صیاد که مدتها در این کار تجربه داشت، گفت: «نوعاً مرغهایی به دام من میافتند که بچه دارند و به بچههایشان غذا میدهند (یعنی این مرغها برای بردن دانه برای بچههای خویش و پیدا کردن طعام برای آنان، خود را به دام بلا میافکنند و از دام نمیهراسند، نزدیک میآیند و در دام میافتند).» این جمله را که عرض کرد، امام از کنارش گذشت و در حال رفتن فرمود:
«هَلَک صَاحِبُ الْعِیالِ هَلَک صَاحِبُ الْعِیالِ؛ انسان عیالمندی که قدرت تأمین معاش خود را ندارد در معرض بلا و خطر است.»
علی احمدی