کتاب ترابشر

شاید هیچ‌گاه آگاهی صرفاً به دنبال شناخت جهان نبوده، بلکه هم‌زمان در پی تغییر آن نیز بوده است.

هر چه فرایندهای نورونی در سیر تکامل پیچیده‌تر گردند، این مدل‌ها نیز پیچیده‌تر و شاید بیشتر شوند. این مدل ابتدا خام بوده است، ولی در سیر تکامل پیچیده و پیچیده‌تر شده و در نهایت، نوعی چهارچوب توجهی را به وجود آورده است که در ایجاد آگاهی نقش اساسی دارد. وقتی ما به موضوعی مانند X آگاه هستیم، نتیجه توجه یا تقویت سیگنال مربوط به آن موضوع است [۵۳].

از این‌رو و با توجه به این‌همه سؤال مهم و بدون پاسخ، ترابشریت را باید چالشی جدی برای انسان‌شناسی تلقی کرد، زیرا وقتی مرزها و محدودیت‌ها برداشته شود، تکلیف هویت انسانی نیز نامعلوم خواهد بود

از این‌رو، شاید بتوان گفت که یکی از نتایج عمیق ترابشریت یکی‌دانستن تکنولوژی با بیولوژی است. دیگر بیولوژی در ادامهٔ تکامل سردهٔ هومو عملاً چیزی جز تکنولوژی نخواهد بود [۲۳].

اما یک سؤال بی‌پاسخ می‌ماند: آیا واقعیت در چنین تجربه‌ای ممکن است از قوانین فیزیکی نیز فراتر رود؟ برای پاسخ به این سؤال باید به نفس و ماهیت قوانین فیزیکی نگاه کنیم. واقعاً این قوانین چه هستند؟ و آیا همه‌چیز جهان قوانین است و یا نه، این قوانین می‌توانند بازنمود واقعیتی عمیق‌تر باشند که این تجربهٔ درهم‌آمیخته ما را به کشف آن یاری می‌رساند؟