کتاب در احوالات آدمی

مثلاً وقتی مردی متوجه می‌شود که همسرش از خیانت او به خودش آگاه است، آن مرد خیانتکار خودش از درون می‌شکند و خُرد می‌شود و چه بسا به خاطر این سرشکستگی، مدام دست به خیانت می‌زند! اکثراً تکرار در جرم به خاطر عذاب وجدان جُرم اولیه است.

دایناسورها دوام نیاوردند، ما پوست‌کلفت‌تر از دایناسورها هستیم

نباید غرایزمان را به علت بر هم زدن ژستِ متمدن‌مان انکار کنیم

نظرم ناخودآگاه، منبع تمام آگاهی‌های دنیاست و قلمرو گسترده‌ای است که باید با شجاعت واردش شد و رازهای انسان و گیتی را از آن بیرون کشید. ناخودآگاه، خود دلیل و تفسیر بسیاری از عقاید عجیب در سراسر دنیا مثل تناسخ و... است.

تمام انقلاب‌ها و دگردیسی‌های مرتبط با تمدن بشری به دست همین جوانان سرکش به وقوع پیوسته، جوانانی که دیکتاتوری‌ها و تمامیت‌خواهی‌ها و قوانین یک‌جانبه و ظالمانه را برنتافته و علیه تار و پود کهنهٔ نظم اجتماعی شوریده و طرحی دگر انداخته‌اند.

نیستند. بلکه سرکشی در برابر ظلم و ناکارآمدی‌ها و عادت‌های مخرب و روزمرگی‌های بطالت‌آور است که جزو سرکشی‌های مثبت و تمدن‌ساز محسوب می‌شوند.

گونهٔ آدم در طول میلیون‌ها سال برای مشکلات عمدتاً فیزیکی و پاره‌ای از ناراحتی‌های روحی مثل مرگ عزیزان و... سازگار شده، به همین دلیل است که مسائل و موضوعات دنیای امروز مثل حرص و ولع برای موفقیت‌های مدرن و چشم و هم‌چشمی، ترافیک، شلوغی، تک‌همسری و وفاداری جنسی و... بیشتر از سوگ عزیزان، روان انسان مدرن را می‌فرساید!

یکی از راه‌های رسیدن به زندگی شاد، «استقلال» است و در این راه، استقلال روانی مهم‌تر از استقلال مادی است.

حماقت است که زندگی‌ات را بر پایهٔ آرای دیگران بنا کنی وقتی که حتی مردم تکلیفشان با خودشان هم مشخص نیست، لحظه‌ای یک نظر دارند و لحظه‌ای نظر دیگر!

چه‌کسی بهتر از خود آدم می‌تواند خودش را درمان کند؟! بهترین طبیب هرکس خودش است. هیچ‌کس بهتر از خودمان نمی‌تواند از خودمان شرح حال بگیرد، مگر نه این است که هرکس، محل و شمار تمام زخم‌های آشکار و پنهان روحش را از بر دارد!

چه‌کسی بهتر از خود آدم می‌تواند خودش را درمان کند؟! بهترین طبیب هرکس خودش است. هیچ‌کس بهتر از خودمان نمی‌تواند از خودمان شرح حال بگیرد، مگر نه این است که هرکس، محل و شمار تمام زخم‌های آشکار و پنهان روحش را از بر دارد!

اضطراب، از ندانستن حادث می‌شود و افسردگی از دانستن و این نشان می‌دهد که ما نه تاب ندانستن را داریم و نه کشش دانستن را!