بریده‌هایی از کتاب ابهام را در آغوش بگیر

وقتی انتظاراتی ایجاد می‌کنیم، به‌طور خودکار به بدترین دشمن خودمان تبدیل می‌شویم.

فکر می‌کنم اگر این انتخاب را داشتم که بتوانم از هر فردی که این کتاب را می‌خواند چیزی را دور کنم، آن یک چیز انتظارات بود. اگر می‌توانستم چیزی را اضافه کنم، آن چیز اعتماد بود.

اکنون زمان آن است که نفس عمیقی بکشید و با این حقیقت کنار بیایید که وقتی حرف از آینده است، شما هیچ چیز را نمی‌توانید کنترل کنید. برای آنکه بتوانید این حقیقت را بپذیرید، لازم است بارها و بارها با خود تکرار کنید که ... من بر آینده هیچ کنترلی ندارم. من بر آینده هیچ کنترلی ندارم. من بر آینده هیچ کنترلی ندارم.

آرزو نکنید اتفاقی رخ دهد. آرزو نکنید اتفاقی رخ ندهد. تنها رخ‌دادنش را نظاره کنید.

«مشکل دنیا این است که ابله‌ها صددرصد اطمینان دارند و هوشمندان سرشار از شک و تردیدند.» برتراند راسل

«نگاه کن، این دنیای توست! نمی‌توانی نگاه نکنی. هیچ جهان دیگری وجود ندارد. این دنیای توست؛ این ضیافت توست. تو آن را به ارث برده‌ای. تو مردمک چشمانت را به ارث برده‌ای. تو این دنیای رنگی را به ارث برده‌ای. به عظمت کل این ماجرا بنگر. نگاه کن! از آن اجتناب نکن... نگاه کن! چشمانت را باز کن، پلک نزن و نگاه کن، نگاه کن... عمیق‌تر نگاه کن.»

هر صبحگاه به‌محض آنکه بیدار می‌شوید تا با روز جدیدی مواجه شوید، به خود بگویید: «کنجکاوم بدانم امروز در زندگی‌ام چه رخدادی اتفاق می‌افتد.»

اطرافمان بیندازیم، متوجه می‌شویم که یک کودک می‌تواند در بدترین شرایط ممکن زندگی کند اما نتیجهٔ حیرت‌انگیزی داشته باشد. کودکی دیگر می‌تواند در بهترین شرایط ممکن زندگی کند و نتیجهٔ وحشتناکی داشته باشد. یا در یک خانواده ممکن است یکی از فرزندان بسیار عالی عمل کند، درحالی‌که دیگری عملکرد بسیار بدی داشته باشد. واضح است که عوامل دیگری نیز در این زمینه نقش دارند که من آن را «چرخهٔ وجود» می‌نامم.

اطرافمان بیندازیم، متوجه می‌شویم که یک کودک می‌تواند در بدترین شرایط ممکن زندگی کند اما نتیجهٔ حیرت‌انگیزی داشته باشد. کودکی دیگر می‌تواند در بهترین شرایط ممکن زندگی کند و نتیجهٔ وحشتناکی داشته باشد. یا در یک خانواده ممکن است یکی از فرزندان بسیار عالی عمل کند، درحالی‌که دیگری عملکرد بسیار بدی داشته باشد. واضح است که عوامل دیگری نیز در این زمینه نقش دارند که من آن را «چرخهٔ وجود» می‌نامم.