بریده‌هایی از کتاب حرف دلت را بزن

انسان‌ها با کنترل جریان هوایی که از روی حنجره و تارهای صوتی می‌گذرد تولید گفتار می‌کنند. کلمات ما با نوسان دم و بازدم ابراز می‌شوند؛ همان تنفسی که از تولد تا مرگ، سلول‌های بدنمان را با اکسیژن تغذیه می‌کند. لحظه‌ای برای درک این مطلب درنگ کنید: ما برای صحبت کردن و زنده ماندن از فرایند فیزیولوژیکی یکسانی استفاده می‌کنیم.

از بین همهٔ چیزهایی که در طول زندگی تغییر می‌کنندبدنمان که فرتوت می‌شود و صورتمان که چروکیده و پیر می‌شودبعد از دوران بلوغ، صدای ما دستخوش کمترین و کندترین تغییرات می‌شود. حس هویت ما اغلب با صدایمان ارتباط تنگاتنگی دارد.