بریده‌هایی از کتاب کلاس تشریح دکتر تولپ

چیزی به او می‌گوید پشت یکی از آن درها امیدی است برای تسکین و بستری برای آرمیدن. ولی چشم‌ها دیگر بسته نمی‌شود و روزْ نقش خود را بر لوح حواسش