حق به جانب استدلال رواقیان است که: «انسان در درون خود دارای ظرفیتی است برای دانستن حقیقت و خوشبختبودن»، اما هم آنها این نکته را نادیده میگیرند که «انسان دارای هیچ حقیقتی نیست که یا همیشگی باشد یا رضایتبخش» (۱۱۹). رواقیان در تأکید بر این که انسانها توانایی کارهای کارستان و بزرگ را دارند بر صواباند، اما برخطایند که «نتیجه میگیرند آنچه شخص میتواند گاهبهگاه انجام دهد همیشه میتواند انجام دهد»
Hamidy