بریده‌هایی از کتاب مبتلای اقیانوس

شعر ناتمام... چه حرف‌ها به دلم ماند و هیچ با تو نگفتم چه گویمت که دل من چه گفت و من چه شنفتم به انتظار تو هر شب کنار پنجره ماندم سرود روشنِ باران به یادِ چشم تو خواندم به یاد صبحِ نگاهت، به روز چشم گشودم بهارِ یادِ تو را، شعر ناتمام سرودم...

خسته‌ام، خسته ز تکرارِ نمی‌دانم‌ها بیمناک از شبحِ چیرهٔ نتوانم‌ها مانده‌ام در وسطِ معرکهٔ بیم و امید غرقِ تردید و گرفتارِ نمی‌مانم‌ها