کتاب کلاس عشق

دکتر آلبرت شوایتزر گفته است: "همهٔ ما به‌ظاهر با هم و در کنار هم هستیم و با این حال، همه از تنهایی و بی‌کسی می‌میریم."

ما - همچنان که با عشق رشد می‌کردیم و به بلوغ فکری و معنوی می‌رسیدیم - حس کردیم که تعریف عشق در واقع محدود کردن آن است، در حالی‌که عشق و ماهیت آن نامحدود و گسترده است. همچنان‌که دانشجویی می‌گفت: "من عشق را همچون آیینه می‌یابم. وقتی من به دیگری عشق می‌ورزم، او آیینهٔ من می‌شود و من آیینهٔ او. و ما در انعکاس و بازتاب عشق یکدیگر، چیزهایی نامحدود و بیکران می‌بینیم که در شرایط معمول زندگی - و وقتی عشقی نداریم - هرگز نمی‌توانیم مشاهده کنیم."

آموزش باید فرایندی در جهت کمک به هرکس برای پی‌بردن به منحصربه‌فرد بودن و کشف ویژگی‌های بی‌همتای خودش باشد. باید به او یاد بدهد که چگونه این ویژگی‌ها را بسط و گسترش دهد و بعد به او نشان بدهد که چگونه آن‌ها را با دیگران درمیان بگذارد. زیرا این تنها دلیل داشتن هر چیزی است.