کتاب خرد

بسیاری از مردم توهمات قوی در مورد خود دارند: آن‌ها فکر می‌کنند که از اکثر مردم رانندگان باهوش تر، خوب‌تر یا بهتری هستند. یک فرد خردمند کاملاً از محدودیت‌های هوش، رفتار دوستانه و مهارت‌های رانندگی خود آگاه است.

دانش‌آموزان بیش‌تر باید یاد بگیرند که چگونه فکر کنند. مهم نیست که آن‌ها چه چیزی را مطالعه می‌کنند، محتوای دقیق آن در طول زمان تغییر می‌کند.

کسب خرد شخصی ممکن است بسیار سخت‌تر از خرد عمومی باشد زیرا از ما می‌خواهد که عمیقاً و انتقادی درباره‌ی خود فکر کنیم.

آن‌ها سعی می‌کنند نقش خود را در یک درگیری ببینند و وقتی اشتباه بدی مرتکب شده‌اند بپذیرند. آن‌ها صمیمانه از اشتباهات خود عذرخواهی می‌کنند و آشکارا در مورد نقاط ضعف خود صحبت می‌کنند. این نگرش دیدن نقاط ضعف خود به آن‌ها کمک می‌کند تا نقاط ضعف دیگران را درک کرده و ببخشند. مهم این است که افراد خردمند می‌توانند از خود انتقاد کنند، اما می‌توانند خود را نیز ببخشند. نگرش درک و بخشش آن‌ها به همان اندازه که متوجه دیگران است به خودشان هم معطوف است، اما سعی می‌کنند روی عیوب خود کار کنند و اشتباهات خود را اصلاح کنند.

با مشکلات جدی دنیا، ضریب هوشی کافی نیست. حتا مهارت‌های خلاقانه، تحلیلی و عملی نیز کافی نیست. تنها چیزی که برای نجات جهان باقی می‌ماند، خرد است ‌ــ قضاوت خردمندانه ‌ــ و جهان به جز استثنائاتی بسیار کم از آن برخوردار است.

افراد خردمند صرفاً افراد باهوشی نیستند. آن‌ها افراد باهوشی هستند که به دنبال اهرم قدرت خود برای رسیدن به یک خیر مشترک هستند. ‌به‌ویژه، ما در این‌جا خرد را به‌کارگیری دانش و مهارت‌های جهانی خود در جهت (۱) دست‌یابی به یک خیر عمومی تعریف می‌کنیم. از طریق (۲) ایجاد تعادل بین منافع خود، دیگران و منافع ‌بزرگ‌تر؛ در طول (۳) بلند مدت و همچنین کوتاه‌مدت، از طریق (۴) استفاده از ارزش‌های اخلاقی مثبت، به منظور (۵) سازگاری، شکل دادن یا انتخاب محیط ها. بر اساس این تعریف، افراد خردمند باهوش هستند، اما فقط باهوش نیستند، و لزوماً افرادی با بالاترین ضریب هوشی نیستند. در عوض، افراد خردمند فراتر از منافع شخصی خود نگاه می‌کنند. آن‌ها نه تنها نگران این هستند که افکار و اعمالشان چگونه برای خود و دیگرانی مانند آن‌ها (دوستان، خانواده، همکاران) مفید است، بلکه به تلاش، از طریق افکار و اعمال خود، برای یک خیر مشترک که به همه برسد، توجه دارند.